ሱረቱ አል-አዕራፍ — አንቀጽ 102

የቃላት ትርጉም፡-

• عَهْدٍ (ዓህድ)፡- ቃል ኪዳንን መጠበቅና መፈጸም ማለት ነው። አላህ ከነቢያትና ከሕዝቦቻቸው የወሰደውን ቃል ኪዳን ማክበር ማለት ነው።
• لَفَاسِقِينَ (ለፋሲቂን)፡- ከአላህ ትእዛዝ ወጥተው ኀጢአትን የፈጸሙ፣ የማይታዘዙ ሰዎች ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጓሜ፡-

አላህ ሱብሃነሁ ወተዓላ በዚህ አንቀጽ ስለ ቀደሙት ሕዝቦች ሁኔታ ይነግረናል። አላህ ወደ እነርሱ መልክተኞችን ከላከ በኋላ፣ ከእነርሱ መካከል አብዛኞቹ በቃል ኪዳናቸው የጸኑ፣ የአላህን ትእዛዝ የሚፈጽሙና የሚከተሉ አልነበሩም። ይልቁንም አብዛኞቹ ከአላህ ትእዛዝ ወጥተው፣ እውነትን የተዉና ውሸትን የተከተሉ፣ ኀጢአትን የሚፈጽሙ ሰዎች ሆነው ተገኝተዋል። ይኸውም የእነርሱን ጥፋትና ውድቀት ምክንያት ሆኗል። አላህ በቃል ኪዳናቸው የጸኑ ጥቂቶችን ብቻ አግኝቷል፤ አብዛኞቹ ግን ከሐዲዎችና ከሲኢቱ ወገን ነበሩ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የቃል ኪዳን መጠበቅ ከእምነት ምልክቶች አንዱ ነው፤ አላህ የሚወደውም ጠባይ ነው። ሙስሊም በተሰጠው ቃልና በገባው ስምምነት ላይ መጽናት ይጠበቅበታል።
2. ከአላህ ትእዛዝ መውጣት (ፊስቅ) የጥፋትና የአላህ ቁጣ መንስኤ ነው፤ ታሪክ የሚያስተምረን ትልቅ ትምህርት ነው።
3. አላህ የቀደሙትን ሕዝቦች ታሪክ በቁርኣን ውስጥ የገለጸው እኛ ከስህተታቸው እንድንማርና ከጥፋታቸው እንድንጠበቅ ነው።
4. በማኅበረሰብ ውስጥ ጥሩ ሰዎች ጥቂት ሊሆኑ ይችላሉ፤ ነገር ግን እውነትን መከተል በብዛት ሳይሆን በትክክለኛነት ነው። ሙስሊም ብዙሃኑ በስህተት ላይ ቢሆኑም እውነትን መያዝ አለበት።
5. የአላህ ተስፋ ቃል እውነት ነው፤ ቃል ኪዳንን የጣሱና የፈጸሙ ሕዝቦች ሁሉ የአላህ ቅጣት ደርሶባቸዋል፤ ይኸውም ለእኛ ማስጠንቀቂያ ነው።