اعراف سۈرىسى — ئايەت 120

1. ئايەتتىكى ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «أُلْقِيَ»: ئاتىلدى، يىقىلدى، يەنى بىر ئەھۋالغا چۈشۈپ قالدى دېگەن مەنىدە.
• «السَّحَرَةُ»: سېھىرگەرلەر، يەنى پىرئەۋننىڭ مۇسا ئەلەيھىسسالامغا قارشى توپلىغان سېھىرگەرلىرى.
• «سَاجِدِينَ»: سەجدە قىلغۇچىلار ھالىتىدە، يەنى يۈزلىرىنى يەرگە قويۇپ باش ئەگكەن ھالدا.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تەئالا بۇ ئايەتتە سېھىرگەرلەرنىڭ ئەھۋالىنى خەۋەر قىلىدۇ. ئۇلار مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاللاھنىڭ كۈچ-قۇدرىتى بىلەن كەلتۈرگەن مۆجىزىسىنى، يەنى ھەقىقىي مۆجىزىنى كۆرگەن چاغدا، ئۇلارنىڭ ئىختىيارىسىز ھالدا يۈزلىرى يەرگە تەگكۈدەك سەجدىگە يىقىلغانلىقىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار ئۆزلىرىنىڭ سېھىر-سېھىرلىرىنىڭ پۈتۈنلەي بىكار بولغانلىقىنى، مۇسا ئەلەيھىسسالامنىڭ كەلتۈرگەن ئايەتلىرىنىڭ ھەقىقىي ئاللاھ تەرىپىدىن ئىكەنلىكىنى چۈشەنگەندە، قەلبلىرى ئىمان نۇرى بىلەن يورۇپ، ئاللاھقا تەۋبە قىلىپ، ئۇنىڭغا باش ئەگدى. بۇ ئۇلارنىڭ ئاللاھنىڭ ئۇلۇغ قۇدرىتىنى ھەقىقىي تونۇپ يەتكەنلىكىنىڭ، شۇنداقلا ئىماننىڭ قەلبكە كىرگەندە ئادەمنى قانداق ئۆزگەرتىدىغانلىقىنىڭ روشەن دەلىلىدۇر. ئۇلار بۇرۇن پىرئەۋننىڭ ھوزۇرىدا سېھىر بىلەن مۇسا ئەلەيھىسسالامنى يېڭىشنى ئويلاپ كەلگەن بولسىمۇ، ھەقىقەت ئاشكارا بولغاندا، ئۇلار ئاللاھنىڭ بىرلىكىگە شاھىتلىق بېرىپ، سەجدىگە يىقىلدى. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەت ئاشكارا بولغاندا، ئەقىللىق ئادەم ئۇنى قوبۇل قىلىپ، ئاللاھقا تەۋبە قىلىشى كېرەك. ئاللاھ تەئالا ھەر قانداق ئادەمنى ھىدايەت قىلىشقا قادىردۇر، ھەتتا ئەڭ قاتتىق قارشى تۇرغان كىشىلەرنىمۇ ئىمان نۇرى بىلەن شەرەپلەندۈرەلەيدۇ. بىز بۇ ئايەتتىن ئىبرەت ئېلىپ، ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىنى كۆرگەندە تەۋەككۈل قىلىپ، ئۇنىڭغا باش ئېگىشىمىز، ھەقىقەتكە قارشى تۇرماي، ئىمان بىلەن ئاللاھقا يۈزلىنىشىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى ھەقىقىي ئىمان بىلەن شەرەپلەندۈرسۇن.