اعراف سۈرىسى — ئايەت 121

1) لۇغەتتىكى ئىزاھلار:

• قَالُوا: ئۇلار ئېيتتى.
• آمَنَّا: بىز ئىمان كەلتۈردۇق، يەنى تەستىق قىلدۇق ۋە ئىشەندۇق.
• بِرَبِّ الْعَالَمِينَ: بارلىق مەخلۇقاتلارنىڭ پەرۋەردىگارىغا.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت مۇسا ئەلەيھىسسالام زامانىدا يۈز بەرگەن ئۇلۇغ بىر ۋەقەنىڭ داۋامىدۇر. پىرئەۋن سېھىرگەرلەرنى يىغىپ، مۇسا ئەلەيھىسسالام بىلەن مۇسابىقە قىلدۇرماقچى بولغاندا، سېھىرگەرلەر ئۆزلىرىنىڭ سېھىرلىرىنى قىلىپ، ھەممە كىشىنى ھەيران قالدۇرغان ئىدى. ئاندىن مۇسا ئەلەيھىسسالام ھاسىسىنى تاشلىغاندا، ئۇنىڭ ھاسىسى ھەقىقىي بىر يىلانغا ئايلىنىپ، سېھىرگەرلەرنىڭ بارلىق سېھىرلىرىنى يۇتۇۋەتتى. شۇ چاغدا سېھىرگەرلەر بۇنىڭ سېھىر ئەمەس، بەلكى ھەقىقىي مۆجىزە ئىكەنلىكىنى چۈشەندى. ئۇلار بۇ مۆجىزىنى كۆرۈپ، ئاللاھنىڭ قۇدرىتىنى تونۇپ يەتتى ۋە پىرئەۋننىڭ تەھدىتلىرىگە قارىماي، ئاللاھقا ئىمان كەلتۈردى.

ئۇلار: «بىز بارلىق مەخلۇقاتلارنىڭ پەرۋەردىگارىغا ئىمان كەلتۈردۇق» دېدى. يەنى ئۇلار پەقەت پىرئەۋنغا ياكى باشقا بىر مەخلۇققا ئەمەس، بەلكى پۈتۈن ئالەمنى يارىتىپ، ئۇنىڭغا رىزىق بېرىپ، ئۇنى باشقۇرۇپ تۇرغان يېگىز ئاللاھقا ئىشەندى. بۇ ئۇلارنىڭ ئىمانىنىڭ سەمىمىيلىكىنى ۋە ئاللاھنىڭ بىرلىكىنى چوڭقۇر تونۇغانلىقىنى كۆرسىتىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەت ئاشكارا بولغاندا، ئۇنى تونۇش ۋە ئۇنىڭغا ئەمەل قىلىش ھەر بىر ئادەمنىڭ بۇرچىدۇر. سېھىرگەرلەر ئىلگىرى پىرئەۋننىڭ يېنىدا ئەڭ يېقىن كىشىلىرىدىن بولسىمۇ، ھەقىقەتنى كۆرگەندە ئۇنى تونۇپ، ئاللاھقا يۈزلەندى. ئۇلار دۇنياۋى مەنپەئەت ۋە پىرئەۋننىڭ ۋەدىلىرىنى تاشلاپ، ئاللاھنىڭ رازىلىقىنى تاللىدى. بۇ بىز ئۈچۈن ئۇلۇغ بىر ئىبرەتتۇر. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق ئادەمنى ھىدايەت قىلىشقا قادىردۇر، ھەتتا ئىلگىرى سېھىر بىلەن شۇغۇللىنىپ، ھەقىقەتتىن يىراق بولغان كىشىلەرنىمۇ ھىدايەت قىلالايدۇ. شۇڭا بىز ئاللاھتىن ھىدايەت تىلەپ، ئۇنىڭ بىرلىكىگە چىن كۆڭلىمىزدىن ئىمان كەلتۈرۈشىمىز كېرەك.