سوره اعراف — آیه 120

معانی کلمات:

• أُلْقِيَ: به زمین افتادند، فرو افتادند (با سرعت و بیاختیار به سجده افتادن).
• السَّحَرَةُ: جادوگران (جمع ساحر).
• سَاجِدِینَ: سجدهکنندگان، پیشانی بر خاک نهادگان.

تفسیر آیه:

این آیه بیانگر لحظهای حساس و سرنوشتساز در داستان حضرت موسی (علیهالسلام) و جادوگران مصر است. هنگامی که موسی (علیهالسلام) عصای خود را افکند و آن به اژدهایی عظیم تبدیل شد و تمام سحر و جادوی ساحران را بلعید، جادوگران که خود از ماهران فن سحر بودند، بهوضوح دریافتند که این کار، سحر و جادو نیست؛ بلکه معجزهای الهی و فراتر از توان بشر است. در همان لحظه، دلها و جانهای آنان روشن شد و یقین کردند که این حقیقت از جانب خداوند یکتا و تواناست. بنابراین، بیاختیار و با تمام وجود، به زمین افتادند و به سجده رفتند. این سجده نه از روی ترس یا اجبار، بلکه از سرِ یقین و تسلیم در برابر عظمت پروردگار جهانیان بود. آنان که تا لحظاتی پیش با سحر خود در برابر حق ایستاده بودند، با دیدن نشانههای آشکار الهی، ایمان آوردند و به سجده افتادند.

فواید و پیامهای آیه:

• قدرت حقیقت بر باطل: این آیه نشان میدهد که حقیقت و معجزه الهی همواره بر باطل و سحر پیروز است و هیچ نیرویی در برابر قدرت خداوند تاب مقاومت ندارد.
• آمادگی دلهای پاک برای هدایت: جادوگران با وجود آنکه در صف دشمنان حق بودند، چون دلهایشان برای پذیرش حقیقت آماده بود، با دیدن نشانه روشن، بیدرنگ ایمان آوردند. این درس بزرگی است که هر کس حقیقت را ببیند و در دلش انصاف باشد، هدایت الهی شامل حالش میشود.
• سجده، اوج تسلیم در برابر خدا: سجده، بهترین حالت بندگی و نشانه نهایت خشوع و تسلیم در برابر پروردگار است. جادوگران با این سجده، از بندگی فرعون به بندگی خداوند متعال روی آوردند و این تحولی عظیم در زندگی آنان بود.
• ایمان، دگرگونکننده سرنوشت: این آیه نشان میدهد که ایمان میتواند در یک لحظه، مسیر زندگی انسان را دگرگون کند و او را از تاریکی به روشنایی و از گمراهی به سعادت برساند.