Аль-Араф сүресі — Аят 120

1. Сөздердің мағынасы:

• وَأُلْقِيَ: лақтырылды, құлады, тасталды. Бұл жерде олардың өз еріктерімен емес, Аллаһтың құдіреті алдында еріксіз бас иіп, жерге құлағанын білдіреді.
• السَّحَرَةُ: сиқыршылар, бақсылар. Бұл Мұса пайғамбарға (ғ.с.) қарсы келген Перғауынның сиқыршылары.
• سَاجِدِينَ: сажда етушілер, бас иіп жерге құлап, Аллаһқа мойынсұнушылар.

1. Тәпсір:

Сиқыршылар Мұса пайғамбардың (ғ.с.) көрсеткен кереметіне куә болғанда, олардың сиқыры бірден жоқ болып, жеңіліске ұшырады. Осы сәтте олар Аллаһтың ұлы құдіретін, айқын белгі-мұғжизаларын көзімен көріп, өздерінің әлсіздігін мойындады. Сонда олар бір-ақ сәтте Аллаһқа бас иіп, саждаға жығылды. Бұл олардың өз еріктерімен жасаған әрекеті еді — жүректері иманға толып, Раббыларының алдында кішірейіп, мойынсұнды. Олар Перғауыннан да, өлімнен де қорықпай, тек Аллаһқа ғана бас иген еді. Осылайша, бұрын сиқырмен адамдарды адастырған адамдар енді иманның шынайы биіктігіне көтерілді.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Аллаһтың құдіреті шексіз: Ол қалаған кезде қарсыластардың өзін-өзі жеңіліске ұшыратып, иманға келтіреді.
• Шынайы мұғжиза мен ақиқат алдында адамның барлық күш-қуаты әлсіз. Кімде-кім ақиқатты көрсе, оған мойынсұну — ақылдың белгісі.
• Тәубе мен иман кез келген адамға есік ашады: тіпті сиқыршылар да иман келтіріп, саждаға жығылды. Демек, қандай күнәһар болса да, Аллаһтың рақымынан үміт үзуге болмайды.
• Иман келтіру — жүректің тереңінен шыққан мойынсұну. Ол тек сөзбен ғана емес, іс-әрекетпен, саждамен, бойсұнумен көрінеді.
• Аллаһқа деген шынайы сенім адамды ешкімнен қорықпайтын, тек Раббысына ғана бас иетін батыл жанға айналдырады.