Əraf surəsi — Ayə 120

Kəlmələrin mənaları:

• ülqiyə – atıldılar, yerə qapandılar, səcdəyə qapandılar.
• səhərə – sehrbazlar, sehr edənlər.
• sacidin – səcdə edənlər, Allaha təzim edənlər.

Təfsir:

Məhz o an, sehrbazlar Allahın qüdrətinin böyüklüyünü öz gözləri ilə gördülər və Onun ayələrinin aşkar və həqiqət olduğunu dərk etdilər. Onların qəlbləri imanla doldu və heç bir tərəddüd etmədən, özlərini tamamilə Allaha təslim edərək, üzüstə yerə qapandılar və səcdəyə getdilər. Bu, onların iradəsi ilə deyil, Allahın qüdrətinin təsiri ilə baş verdi – sanki onların qəlbləri və bədənləri haqqa boyun əydi. Bu səcdə, yalnız Allaha məxsus olan bir təzim idi və onlar öz köhnə sənətlərindən, sehrbazlıqdan əl çəkərək, həqiqəti qəbul etdilər. Bu hadisə, Allahın qüdrətinin və Onun dininin haqq olduğunun ən böyük sübutudur. Bu, həm də bizə göstərir ki, haqqı görən və dərk edən hər bir insan, nə qədər çətin olsa da, ona tabe olmalı və Allaha üz tutmalıdır. Ey möminlər! Siz də bu ayədən ibrət alın və Allahın qüdrəti qarşısında təvazökar olun, çünki haqqa boyun əymək, insanı ucaldır və ona əbədi xoşbəxtlik gətirir. Allahın rəhməti və hidayəti, haqqı axtaran və ona tabe olan hər kəsə çatır.