Soera Al-A'raf — Vers 123

Woorden die uitleg nodig hebben:

• "Makar" (مكر): List, bedrog of een sluw plan dat in het geheim wordt beraamd.
• "Al-Madinah" (المدينة): De stad, hier verwijzend naar Egypte (het centrum van de macht van Farao).
• "Ahlaha" (أهلها): De inwoners ervan, specifiek de Kopten (het volk van Egypte).

Uitleg van de vers:

Toen Farao zag dat de tovenaars in één keer neerknielden in aanbidding en hun geloof in de Heer van Moesa en Haroen uitspraken, werd hij overmand door woede en angst. Hij wendde zich tot hen met een beschuldigende en dreigende toon, zeggende: "Geloven jullie in Hem — dat wil zeggen, in Allah — vóórdat ik jullie toestemming heb gegeven?!" Hij wilde hiermee zijn autoriteit en controle bevestigen, alsof het geloof iets was dat alleen met zijn toestemming mocht gebeuren.

Vervolgens beschuldigde hij hen van een vooropgezet plan: "Dit is zeker een list die jullie in de stad hebben beraamd" — hij beweerde dat de tovenaars en Moesa in het geheim hadden samengespannen om hem en zijn volk te misleiden. Volgens Farao was het doel van deze zogenaamde samenzwering om de inwoners van Egypte uit hun land te verdrijven, zodat Moesa en de kinderen van Israël de macht en rijkdommen van Egypte zouden overnemen. Dit was echter een volkomen valse beschuldiging, want de tovenaars hadden geen enkele afspraak met Moesa; zij werden juist overmand door de waarheid toen zij het wonder zagen.

Tot slot dreigde Farao hen met de woorden: "Jullie zullen het weldra weten!" — een duidelijke waarschuwing dat hij hen zwaar zou straffen voor wat zij hadden gedaan. En inderdaad, zoals we in de volgende verzen lezen, liet hij hun handen en voeten afhakken aan tegenovergestelde zijden en kruisigde hij hen. Maar de tovenaars, die het ware geloof hadden gevonden, bleven standvastig en zeiden: "Wij keren slechts terug naar onze Heer."

Een les voor ons hart:

Deze vers toont ons de kracht van het geloof dat in het hart doordringt. De tovenaars waren mensen die hun hele leven hadden gewijd aan het beoefenen van magie om Farao te behagen. Maar toen de waarheid van Allah hen bereikte, lieten zij alles los — hun status, hun rijkdom, zelfs hun leven — en kozen zij voor het eeuwige geluk. Zij begrepen dat het aardse leven met al zijn schatten niets waard is vergeleken met de tevredenheid van Allah en het Paradijs.

Dit leert ons dat wanneer iemand oprecht naar de waarheid zoekt, Allah zijn hart opent en hem leidt. Farao probeerde de waarheid te onderdrukken met dreigementen en leugens, maar de waarheid van Allah is sterker dan welke tirannie dan ook. Laat dit een aansporing voor ons zijn om altijd standvastig te blijven in ons geloof, ongeacht de beproevingen die ons worden opgelegd. Want de beloning van Allah voor degenen die geduldig en standvastig zijn, is groots en onvergelijkbaar met alles wat deze wereld te bieden heeft.