A'rof surasi — Oyat 123

Kalimalarning ma'nolari:

• Makr – hiyla, nayrang, fitna.
• Makar tumuhu – sizlar uyushtirgan hiyla-nayrang.
• Nakol – azob, jazo, uqubat.

Tafsir:

Fir’avn, sehrgarlarning Allohga va Musoga iymon keltirganlarini eshitib, g‘azab va qahr bilan ularga yuzlandi va dedi: “Sizlar men sizlarga izn berishimdan oldin unga (ya’ni Musoning Robbisi bo‘lgan Allohga) iymon keltirdingizmi?!” Uning bu so‘zi sehrgarlarni qo‘rqitish va ularning iymonini buzish uchun aytilgan edi. So‘ngra u o‘z yolg‘on da’vosini davom ettirib: “Albatta, bu sizlar va Muso o‘rtangizda tuzgan hiyla-nayrangdir. Sizlar bu hiylani shaharda (Misrda) uyushtirgansizlar, toki u yerdagi aholini (qibtiylarni) chiqarib yuborib, yurtga o‘zlaringiz va Bani Isroil egalik qilishingiz uchun”, dedi. Keyin esa ularni qattiq qo‘rqitib: “Yaqinda bilib olasizlar! Sizlarga qanday azob va uqubat yetkazilishini ko‘rasizlar”, deb tahdid qildi. Fir’avn o‘zining bu so‘zlari bilan haqiqatni yashirishga va sehrgarlarning iymonini susaytirishga urindi, biroq ular Allohning nuri bilan ko‘ngillari yorishgan edi.

Foydalar:

Ushbu oyatdan quyidagi saboqlarni olamiz:

1. Haqiqat egalari, hatto eng og‘ir sharoitlarda ham, zolimlarning tahdidlaridan qo‘rqmasliklari kerak. Sehrgarlar Fir’avnning azobidan qo‘rqmadilar, chunki ular Allohning buyukligini his qilgan edilar.
2. Zolimlar o‘zlarining nohaq ishlarini oqlash uchun har doim yolg‘on va bo‘htonlarga murojaat qiladilar. Fir’avn sehrgarlarning iymonini “makr” deb atadi, holbuki bu iymon haqiqatni tan olish edi.
3. Iymon inson qalbini shunday kuch bilan to‘ldiradiki, u dunyoviy hokimiyat va mol-mulkdan ustun turadi. Sehrgarlar Fir’avnning tahdidlariga qaramay, o‘z e’tiqodlarida sobit turdilar.
4. Musulmon kishi har qanday vaziyatda ham haqiqatni aytishdan va Allohga iymon keltirishdan tortinmasligi kerak, chunki Alloh o‘z bandalarini qo‘llab-quvvatlaydi va ularni zolimlarning yomonligidan saqlaydi.