Suurah Al-A'raaf — Aayad 131

Macnaha Erayada:

• الحَسَنَةُ (Hasana): Barwaaqo, khayr, iyo nolol wanaagsan.
• السَّيِّئَةُ (Sayyi'a): Dhib, cudurro, abaar, iyo khasaaro.
• يَطَّيَّرُوا (Yattayyaru): Waxay ku xumaysteen (shuumaysteen) oo waxay naceen, iyagoo u nisbaynaya belaayada.

Tafsiirka Aayadda:

Marka khayrka iyo barwaaqadu timaaddo dadkii Fircoon, waxay dhahaan: "Waxan xaq u nahay, annagaa mudan." Waxayna iska ilaawaan inay Eebe ku mahadnaqaan oo ay ugu shukriyaan. Laakiin markay ku dhacdo abaar, cudur, ama dhib kale, waxay haddaba shuumaystaan (naceen) oo dhahaan: "Waxan dhibkani wuxuu ka yimid Muuse iyo dadkiisa (Banii Israa'iil)." Iyagoo u nisbaynaya belaayada iyaga oon ahayn sababta dhabta ah.

Eebe wuxuu ku jawaabayaa: "Ogow! Waxa iyaga ku dhaca oo khayr iyo shar ahba, waxay ka yimaadaan Eebe oo qaddarkiisa iyo qadarkiisa ah, waana ciqaabta dambigooda iyo gaalnimadooda. Laakiin badankood ma oga, maxaa yeelay waxay ku dhex milmeen jaahilnimo iyo caasinimo, sidaas darteed waxay u nisbaynayaan waxa Eebe ku dhacay kuwa kale."

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Iimaanka Qaddarka: Waxa kasta oo khayr ama shar ah wuxuu ka yimaadaa Eebe, waa in aan rumaynaa qaddarka wanaaggiisa iyo sharnimadiisa, isla markaana aan u nisbaynayno Eebe oo kaliya.
2. Mahadnaqda iyo Samirka: Marka khayrku yimaaddo, waa inaan Eebe ku mahadnaqno; marka dhibku yimaaddona, waa inaan samirno oon Eebe weyddiisanno, ee aanaan eedayn dadka.
3. Ka Digtoonaanta Shuumaysiga (Tatayyur): Ma habboona in Muslimku shuumaysto ama u nisbaysto belaayada dadka, waayo tani waa caado jaahiliyad ah oo ka reebban Islaamka.
4. Cadaabka Dambiga: Dhibaatooyinka qaarkood waxay noqon karaan ciqaab Eebe oo dambiga dadka darteed, sidaas darteed waa inaan toobadkeenno oon Eebe u noqonno.
5. Cilmiga iyo Aqoonta: Jaahilnimadu waxay keentaa in dadku u nisbaystaan waxyaalaha Eebe kuwa kale, laakiin cilmigu wuxuu dadka u furaa jidka saxda ah ee runta iyo iimaanka.