Surja El-A'raf — Ajet 131

Kuptimet e fjalëve:

• El-Haseneh: begatia, bolleku dhe të korrat e mira.
• Es-Sejjieh: fatkeqësia, thatësia dhe shtrenjtimi.
• Jattejjerrû: parandjenja e keqe, konsiderimi i ogurit të zi.

Tefsiri i Ajetit:

Kur faraonit dhe popullit të tij u vinte ndonjë e mirë, si begatia në të korra dhe bollëku në ushqime, ata thoshin me mendjemadhësi: "Kjo është për ne, sepse ne e meritojmë atë!" Ata nuk falënderonin Allahun për këto të mira, por i konsideronin ato si rezultat i dinjitetit dhe forcës së tyre.

Por, kur i godiste ndonjë e keqe, si thatësia, shtrenjtimi i çmimeve ose sëmundjet, ata e fajësonin Musain (paqja qoftë mbi të) dhe besimtarët që ishin me të, duke thënë: "Kjo fatkeqësi na erdhi për shkak të tyre!" Ata shihnin ogur të zi në praninë e Musait dhe të bijve të Izraelit.

Allahu i Lartësuar e korrigjon këtë bindje të gabuar duke thënë: "Vini re! E mira dhe e keqja që u vjen atyre është vetëm nga Allahu, me urdhërin dhe caktimin e Tij." Ajo që i godet ata është pasojë e mëkateve të tyre dhe mohimit të tyre, jo për shkak të Musait dhe atyre që janë me të. Megjithatë, shumica e tyre nuk e dinë këtë të vërtetë, sepse janë të zhytur në injorancë dhe në humbje.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Besimtari duhet t'i atribuojë të gjitha gjërat Allahut, si të mirat ashtu edhe të këqijat, sepse gjithçka ndodh me vullnetin dhe caktimin e Tij.
2. Njeriu nuk duhet të jetë mendjemadh kur i vjen e mira, por duhet të falënderojë Allahun, e kur e godet e keqja, duhet të durojë dhe të kërkojë falje, e jo t'ia hedhë fajin të tjerëve.
3. Sjellja e faraonit dhe e popullit të tij tregon se mohuesit shpesh i atribuojnë fatkeqësitë të dërguarve të Allahut, por kjo nuk ndryshon asgjë nga realiteti.
4. Injoranca është shkaku kryesor i besimeve të gabuara dhe i qëndrimeve të padrejta ndaj të tjerëve.
5. Ky ajet na mëson se durimi dhe besimi i fortë i besimtarëve përballë padrejtësive dhe akuzave të rreme është rrugë e sprovuar e pejgamberëve, dhe se Allahu është mbrojtësi i tyre.