Surja El-A'raf — Ajet 14

Kuptimet e fjalëve:

• Anthirnī (أَنظِرْنِي): Më shty afatin, mos më vdis tani, më lër të jetoj.
• Yawma yub'athūn (يَوْمِ يُبْعَثُونَ): Dita e ringjalljes, kur njerëzit do të ngrihen nga varret për llogari.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Shejtani (Iblisi) e pa veten të mallkuar dhe të dëbuar nga mëshira e Allahut, dhe kur iu bë e qartë se nuk ka shpëtim për të, ai iu lut Allahut duke thënë: "O Zoti im, më jep afat dhe mos më vdis deri në Ditën e Kiametit, kur njerëzit do të ringjallen nga varret e tyre." Qëllimi i tij me këtë kërkesë nuk ishte pendimi apo kthimi te e vërteta, por përkundrazi, ai donte t'i zgjaste jetën deri në atë ditë për të vazhduar mashtrimin dhe shmangien e bijve të Ademit nga rruga e drejtë, duke i tërhequr ata në humbje dhe zjarr, ashtu siç bëri ai vetë. Ai donte t'i shfrynte inatit dhe armiqësisë që kishte ndaj njeriut, duke i larguar sa më shumë njerëz nga rruga e Allahut. Por Allahu nuk ia plotësoi kërkesën për t'i dhënë afat deri në Ditën e Ringjalljes, sepse atë ditë të gjithë do të vdesin, por ia shtyu afatin vetëm deri në kohën e njohur tek Ai, e cila është fryma e parë (Suri i parë), kur ai do të vdesë së bashku me të gjithë krijesat e tjera.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Shejtani është armik i hapur i njeriut dhe nuk pushon kurrë së luftuari kundër tij, prandaj njeriu duhet të jetë gjithmonë i kujdesshëm dhe t'i kërkojë mbrojtje Allahut nga e keqja e tij.
2. Armiqësia e shejtanit ndaj njeriut është e vjetër dhe e rrënjosur, që nga koha e krijimit të Ademit, dhe ajo nuk do të ndalet deri në Ditën e Gjykimit.
3. Shejtani nuk ka asnjë pushtet mbi robërit e sinqertë të Allahut, por ai vetëm i mashtron ata që e ndjekin dhe largohen nga udhëzimi i Zotit të tyre.
4. Kjo tregon se durimi dhe këmbëngulja në të keqe nuk i sjellin dobi askujt, sepse shejtani, me gjithë kërkesën e tij për afat, nuk fitoi asgjë tjetër përveç humbjes dhe mallkimit.
5. Njeriu duhet ta shfrytëzojë jetën e tij në bindje ndaj Allahut dhe në vepra të mira, sepse ai nuk e di se kur do t'i vijë fundi, ndryshe nga shejtani që iu dha afat deri në një kohë të caktuar.