سوره اعراف — آیه 14

معانی کلمات:

• أَنظِرْنِي: مرا مهلت بده، مرا به تأخیر انداز (یعنی مرا نمیران).
• يَوْمِ يُبْعَثُونَ: روزی که (مردم) برانگیخته میشوند؛ یعنی روز قیامت.

تفسیر آیه:

هنگامی که ابلیس از رحمت خداوند ناامید شد و لعنت ابدی بر او مقرر گردید، به درگاه پروردگار عرضه داشت: «پروردگارا! مرا تا روزی که بندگانت از قبرها برانگیخته میشوند، مهلت بده و مرا نمیران.» هدف او از این درخواست، آن بود که تا روز قیامت زنده بماند تا بتواند هر چه بیشتر از فرزندان آدم را گمراه سازد و آنان را از راه راست منحرف کند. او میخواست با این مهلت طولانی، انتقام خود را از آدم و نسل او بگیرد و تا آنجا که ممکن است، انسانها را به سوی گناه و نافرمانی بکشاند. اما خداوند متعال به او پاسخ داد که مهلت او تا روز قیامت نیست، بلکه تا روزی معین (که زمان مرگ او در آن فرا رسد) به او فرصت داده میشود. ابلیس در حقیقت آرزو داشت که هرگز طعم مرگ را نچشد، اما خداوند او را تا وقت معلوم (نفخه اول صور) مهلت داد و او نیز مانند سایر موجودات خواهد مرد.

فواید و درسهای آیه:

• دشمنی ابلیس با انسان، دشمنیای دیرینه و سرسختانه است که تا روز قیامت ادامه دارد؛ بنابراین مؤمن باید همواره هوشیار باشد و از وسوسههای او غافل نشود.
• ابلیس با وجود تمام لجاجت و کفرش، به عظمت و قدرت خداوند اقرار دارد و میداند که روز قیامت حق است؛ پس انسان عاقل نباید در آمدن آن روز شک کند و باید خود را برای آن آماده سازد.
• مهلت خواستن ابلیس نشان میدهد که او حتی لحظهای از تلاش برای گمراه کردن انسان دست برنمیدارد؛ پس بنده مؤمن باید با توکل بر خدا و پناه بردن به او، خود را از شر او در امان نگه دارد.
• این آیه به انسان هشدار میدهد که دشمن او نه تنها دشمنی آشکار دارد، بلکه از خداوند فرصتی طولانی گرفته است؛ پس باید همیشه مراقب باشد و از یاد خدا غافل نشود، چرا که غفلت، بهترین فرصت برای نفوذ شیطان است.