Surah Al-A'raf — Talata 191

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• أَيُشْرِكُونَ – Nagtatalaga ba sila ng mga katambal (sa pagsamba) sa Allah?
• مَا لَا يَخْلُقُ شَيْئًا – Yaong mga hindi lumilikha ng anuman.
• وَهُمْ يُخْلَقُونَ – Samantalang sila mismo ay mga nilalang (nilikha).

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay isang mapanghamong tanong mula sa Allah sa mga tagapagsamba ng mga diyus-diyosan at mga imahen. Itinatanong Niya: Paano ninyo itinatalaga bilang mga katambal sa pagsamba sa Allah ang mga bagay na hindi kayang lumikha ng kahit na ano—hindi isang maliit o malaking bagay—samantalang ang mga ito mismo ay mga nilikhang bagay? Sila ay nilikha mula sa wala, kaya paano sila magiging karapat-dapat sa pagsamba na katulad ng Allah na Siyang lumikha sa kanila at sa lahat ng bagay? Ang mga diyus-diyosang ito, maging mga rebulto man o mga imahen o maging si Satanas, ay pawang mga nilikha na walang kapangyarihan, walang kakayahan, at walang kaalaman. Ang pagtatalaga sa kanila bilang mga katambal ng Allah ay isang malaking kamalian at kawalang-katarungan, sapagkat ang pagsamba ay nararapat lamang sa Allah na tanging lumikha, nagbibigay-buhay, at nagkakaloob ng lahat ng biyaya.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng kadakilaan ng Allah at ng Kanyang pagiging kakaiba sa paglikha—Siya lamang ang lumikha ng lahat ng bagay, kaya Siya lamang ang karapat-dapat sambahin.
2. Ipinapakita nito ang kahangalan ng pagsamba sa mga nilikha, sapagkat paano sasambahin ang isang bagay na hindi kayang protektahan ang sarili nito, lalo na ang iba?
3. Pinapaalala nito sa atin na ang tunay na pananampalataya ay ang pagkilala sa kapangyarihan ng Allah at ang paglilinis ng pagsamba para sa Kanya lamang, na siyang nagdadala ng kapayapaan at kaganapan sa puso.
4. Ang pag-iisip sa mga nilikha ng Allah—mula sa kalangitan hanggang sa lupa—ay nagpapalalim ng ating pananampalataya at nagtutulak sa atin na magpasalamat at magpakumbaba sa Kanya.