Surja El-A'raf — Ajet 21

Kuptimet e fjalëve:

• "Kasemehuma" (وَقاسَمَهُما): Iu betua atyre të dyve me betim të rëndë, duke e forcuar premtimin me betim.
• "En-nasihin" (الناصِحين): Këshilluesit e sinqertë, ata që duan të mirën për tjetrin.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi Iblisi (djalli) iu afrua Ademit dhe Havasë me mashtrim, ai nuk u mjaftua vetëm me fjalë, por shkoi edhe më tej duke u betuar në Allahun se ai është prej këshilluesve të sinqertë për ta. Ai u tha atyre: "Unë ju betohem në Allahun se jam nga ata që ju këshillojnë sinqerisht dhe dua të mirën tuaj." Por ai ishte gënjeshtar i madh në këtë betim, sepse qëllimi i tij i vërtetë ishte t'i shkatërrojë ata dhe t'i nxjerrë nga Xhenneti. Kjo ishte një nga dredhitë më të mëdha të tij, sepse ai përdori betimin në emër të Allahut si mjet për të mashtruar, duke e ditur se Ademi dhe Hava ishin të pastër dhe nuk prisnin që dikush të betohej rrejshëm në Allahun. Kështu, ai arriti t'i bindë ata se ai vërtet dëshiron të mirën e tyre, ndërsa në realitet ai ishte armiku i tyre i betuar që nga kohët e lashta.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Betimi nuk është provë e vërtetësisë së një personi; njeriu i devotshëm duhet të jetë i kujdesshëm ndaj atyre që përdorin betime të shumta për të bindur të tjerët, sepse gënjeshtarët shpesh i përdorin betimet si mjet mashtrimi.
2. Djalli është armik i hapur i njeriut dhe nuk ndalet para asgjëje, madje përdor edhe emrin e Allahut për të arritur qëllimet e tij të liga – prandaj duhet të kemi kujdes dhe t'i kundërvihemi atij duke kërkuar mbrojtje te Allahu.
3. Njeriu duhet të jetë i matur dhe të mos i besojë çdo këshille, por të verifikojë burimin e saj, sepse jo çdo këshillues është i sinqertë – këshilla e vërtetë vjen nga ata që e duan mirësinë për ty, jo nga ata që duan dëmin tënd.
4. Kjo ngjarje na mëson se rruga e Allahut është e qartë dhe se çdo devijim nga urdhrat e Tij, edhe nëse vjen me premtime të bukura dhe betime, është mashtrim që çon në humbje.