سوره اعراف — آیه 61

معانی کلمات:

• ضَلالَةٌ: گمراهی، انحراف از راه حق.
• رَسُولٌ: فرستاده، کسی که از جانب خدا مأموریت دارد.
• رَبِّ الْعَالَمِینَ: پروردگار همه جهانیان، پروردگار تمام موجودات.

تفسیر آیه:

حضرت نوح علیه السلام در پاسخ به اتهام ناروایی که قومش به او زدند و او را گمراه خواندند، با کمال متانت و آرامش فرمود: ای قوم من! هیچ گونه گمراهی در من نیست و من از هر گونه انحراف از راه حق به دورم. بلکه من فرستاده پروردگار جهانیان هستم؛ خدایی که پروردگار من و شما و همه موجودات است. او مرا مأمور کرده است تا شما را به راه راست هدایت کنم و از عذاب الهی بیم دهم. پس این دعوت من نه از سر هوی و هوس است و نه ناشی از گمراهی، بلکه وحی و رسالتی است از جانب پروردگار جهانیان.

فواید و پیامهای آیه:

1. اخلاق دعوتگران به حق: پیامبران الهی در برابر تهمتها و ناسزاهای مخالفان، با بردباری و متانت پاسخ میدهند و از تندی و خشونت پرهیز میکنند. این درس مهمی است برای همه مبلغان دین که در برابر مخالفان، صبر و حلم پیشه کنند.
2. نفی هرگونه گمراهی از پیامبران: پیامبران معصوم هستند و از هر گونه خطا و گمراهی پاک میباشند. این آیه تأکیدی بر عصمت انبیاست و اعتماد مردم را به دعوت آنان جلب میکند.
3. منبع دعوت انبیا: دعوت پیامبران نه از جانب خودشان، بلکه از سوی پروردگار جهانیان است. همین امر سبب میشود که دعوت آنان از هرگونه شک و تردید پاک باشد و انسانها با اطمینان کامل از آن پیروی کنند.
4. عمومیت رسالت: خداوند به عنوان «رب العالمین» معرفی شده است تا نشان دهد دعوت پیامبران تنها برای یک قوم یا نژاد خاص نیست، بلکه برای همه جهانیان و همه نسلهاست. این نکته، اسلام را دینی جهانی و جاودانه معرفی میکند.
5. آرامش و اطمینان مؤمن: کسی که بداند در مسیر حق و هدایت الهی قرار دارد، در برابر تهمتها و سختیها نگران نمیشود و با توکل بر خدا به راه خود ادامه میدهد.