سوره اعراف — آیه 70

معانی کلمات:

• «نَذَرَ»: رها کنیم، ترک گوییم.
• «آباؤُنَا»: پدران و نیاکان ما.
• «فَأْتِنَا»: پس برای ما بیاور، یعنی عذابی را که وعده میدهی بر ما نازل کن.
• «تَعِدُنَا»: به ما وعده میدهی (از عذاب و مجازات الهی).

تفسیر آیه:

قوم عاد در پاسخ به دعوت حضرت هود علیهالسلام، با نهایت لجاجت و استهزا گفتند: ای هود! آیا آمدهای تا ما را به این دعوت کنی که تنها خداوند یگانه را عبادت کنیم و آنچه را که پدران و نیاکان ما میپرستیدند — یعنی بتها و اصنام — رها سازیم؟ این سخن آنان نشان میدهد که تعصب کورکورانه بر آیین گذشتگان، بزرگترین مانع پذیرش حق بود. آنگاه با گستاخی و تمسخر افزودند: اگر راست میگویی و از صداقت در دعوت خود برخورداری، پس آن عذابی را که به ما وعده میدهی و ما را از آن میترسانی، بر سر ما بیاور تا ببینیم! این درخواست نه از روی ایمان و طلب حقیقت، بلکه از سر استهزا و انکار بود؛ چنانکه گویی میخواستند با این سخن، پیامبر خود را در تنگنا قرار دهند و دعوت او را بیهوده جلوه دهند.

فواید و پیامهای آیه:

• تقلید کورکورانه از نیاکان در امور دینی، یکی از بزرگترین موانع هدایت است و انسان باید حق را بپذیرد، هرچند برخلاف رسوم گذشتگان باشد.
• استهزا و تمسخر پیامبران و خواستههای نابخردانه، نشانهی ضعف استدلال و لجاجت مخالفان است؛ مؤمن باید در برابر چنین برخوردهایی استقامت ورزد.
• سنت الهی بر این است که عذاب و مجازات، پس از اتمام حجت و بیان روشن حق نازل میشود؛ بنابراین دعوت پیامبران همواره با مهلت و فرصت برای بازگشت همراه است.
• این آیه به ما میآموزد که ایمان واقعی، تسلیم محض در برابر فرمان خداوند است، نه پیروی از عادات و رسوم کهنهی اجتماعی.