Surja El-A'raf — Ajet 76

Kuptimet e fjalëve:

• اسْتَكْبَرُوا – ata që u treguan mendjemëdhenj dhe refuzuan me arrogancë ta pranonin të vërtetën.
• كَافِرُونَ – mohues, refuzues, jobesimtarë.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi populli i Themudit u nda në dy grupe – ata që besuan në mesazhin e profetit Salih a.s. dhe ata që u treguan kryeneçë – udhëheqësit arrogantë që e kishin refuzuar të vërtetën, iu përgjigjën besimtarëve me një qëndrim plot përbuzje dhe mendjemadhësi. Ata thanë: "Ne e mohojmë atë që ju keni besuar – domethënë profetësinë e Salihut dhe mrekullinë e devesë – dhe ne kurrë nuk do ta pranojmë atë." Kjo deklaratë nuk ishte thjesht një mohim i heshtur, por një shpallje e hapur e refuzimit dhe armiqësisë ndaj besimtarëve, duke treguar se ata ishin të vendosur në mosbesimin e tyre dhe nuk kishin ndërmend të ndryshonin qëndrim, edhe pse e dinin se ajo ishte e vërteta.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mendjemadhësia është pengesa më e madhe për pranimin e së vërtetës – njeriu arrogant refuzon të bindet edhe kur e di se ajo që i është paraqitur është e drejtë, sepse krenaria e tij nuk e lejon t'i nënshtrohet asaj.
2. Besimtarët duhet të jenë të durueshëm dhe të palëkundur përballë fyerjeve dhe përbuzjes së jobesimtarëve, sepse e vërteta që ata mbajnë është më e çmuar se çdo fjalë poshtëruese.
3. Ajeti na mëson se ndarja midis së vërtetës dhe gënjeshtrës është e qartë, dhe se secili grup do të mbajë pasojat e zgjedhjes së tij – besimtarët do të shpëtojnë me besimin e tyre, ndërsa arrogantët do të përballen me dënimin për shkak të kryeneçësisë së tyre.
4. Islami na fton të jemi të përulur dhe të hapur ndaj së vërtetës, kudo që ta gjejmë, sepse përulësia është çelësi i udhëzimit dhe i suksesit në këtë botë dhe në botën tjetër.