سورت اعراف — آیت 82

د کلمو معناوې:

• جَوَابَ: ځواب، غبرګون.
• أَخْرِجُوهُم: هغوى وباسئ، له ځايه يې وشړئ.
• قَرْيَتِكُمْ: ستاسو له کلي/ښاره.
• يَتَطَهَّرُونَ: پاکوالى كوي، له ناپاكۍ ځان ساتي.

تفسير:

د لوط عليه السلام قوم، كله چې هغه د هغوى د بدكارۍ (د نارينه وو سره د بدكارۍ) په اړه نصيحت وكړ او دوى يې له دې ناپاكه كار نه وېرول، نو د دوى ځواب يوازې دا و چې يو بل ته يې وويل: "لوط او د هغه پلويان له خپل كلي نه وباسئ او وشړئ يې، ځكه چې دوى داسې خلک دي چې له ناپاكيو ځان پاك ساتي او زموږ له دې كار نه ځان ګوښه كوي." دوى دا خبره په استهزا او ملنډو سره وويله، نه دا چې د خپل بد كار نه توبه وباسي او سم شي. دوى غوښتل چې د حق غږ خاموش كړي او د نيكو خلكو د شتون له امله خپله بدي پټه وساتي، نو ځكه يې پرېكړه وكړه چې لوط عليه السلام او د هغه كورنۍ له ښاره وباسي.

فايدې:

1. د بدكارۍ او ناپاكۍ په مقابل كې د نېكۍ او پاكۍ غږ تل د ظالمانو له خوا د ځورونې او شړلو سره مخ كېږي، خو مومنان بايد په حق خبره ټينګ ولاړ اوسي.
2. كله چې يو قوم په بديو كې ډوب شي، نو د نېكۍ امر كوونكي د دوى په نظر "بېځايه پاكوالى" ګڼل كېږي او په استهزا يې نیسي، خو دا د مومن د عزت او لوړتيا نښه ده.
3. دا آيت ښيي چې د بدو خلکو سره په يو ځاى كې اوسېدل، كله چې د دوى د بدۍ مخنيوى نه كېږي، نو بېلېدل او له هغوى نه لرې كېدل ښه كار دى، لكه څنګه چې لوط عليه السلام ته يې امر وشو.
4. په استهزا سره د نېكانو خبره ردول د كافرانو عادت دى، خو مومنان بايد د الله په وعده باور ولري چې په پاى كې به نېكان بريالي او بدكاران به هلاك شي.