سوره اعراف — آیه 82

معانی کلمات:

• جواب قومه: پاسخ و واکنش قوم لوط (علیه السلام)
• أخرجوهم: آنان را بیرون کنید
• قریتکم: شهر و آبادی شما
• یتطهرون: پاکیزگی میورزند و از کار زشت دوری میکنند

تفسیر آیه:

هنگامی که حضرت لوط (علیه السلام) قوم خود را از عمل زشت و ناپسندشان نهی کرد و آنان را به پاکدامنی و ترک این گناه بزرگ دعوت نمود، قوم او به جای پذیرش حق و بازگشت از خطای خود، پاسخی جز این نداشتند که به یکدیگر گفتند: «لوط و پیروانش را از شهر و دیار خود بیرون کنید؛ زیرا اینها افرادی هستند که از انجام این کار پاکیزگی میورزند و خود را از این عمل آلوده دور میدارند.»

آنان این سخن را از روی استهزا و تمسخر گفتند؛ یعنی عیب و ایرادی که بر لوط و مؤمنان میگرفتند این بود که آنان از گناه و آلودگی دوری میکنند و پاکدامنی را پیشه کردهاند. این در حالی است که پاکدامنی و دوری از گناه، فضیلتی بزرگ و نشانه ایمان است، اما قوم لوط آن را عیب و نقص میشمردند و به همین دلیل تصمیم گرفتند پیامبر خدا و مؤمنان را از شهر خود بیرون کنند.

این آیه نشان میدهد که قوم لوط چنان در گناه و فساد غرق شده بودند که پاکی و پرهیزگاری را زشت میشمردند و اهل ایمان را از شهر خود اخراج میکردند، غافل از آنکه عذاب الهی در انتظار آنان است.

فواید و درسهای آیه:

1. پایداری در برابر تمسخر دشمنان: مؤمنان نباید از استهزا و تمسخر مخالفان ناراحت شوند؛ زیرا این سنت همیشگی بوده که اهل باطل، اهل حق را مسخره میکنند. حضرت لوط (علیه السلام) با وجود این تمسخرها، در دعوت خود استوار ماند.
2. پاکدامنی، فضیلتی بزرگ: دوری از گناه و پاکدامنی، ارزشی والاست که حتی دشمنان نیز به آن اعتراف میکردند، هرچند آن را به عنوان عیب مطرح میکردند. این نشان میدهد که مؤمن باید به پاکی و تقوا افتخار کند و از سرزنش دیگران نهراسد.
3. سرنوشت شوم اهل باطل: کسانی که حق را رد میکنند و پیامبران الهی را از شهر خود بیرون میرانند، سرانجام به عذاب الهی گرفتار میشوند و نابود میگردند، همانگونه که قوم لوط با وجود هشدارهای پیامبرشان، به عذاب گرفتار شدند.
4. صبر و استقامت در راه حق: این آیه به مؤمنان میآموزد که در برابر سختیها و آزارهای دشمنان صبر کنند و بدانند که پیروزی نهایی از آنِ اهل ایمان است، هرچند ظاهراً از شهر و دیار خود رانده شوند.