சூரா அல்-மஆரிஜ் — வசனம் 13

சொற்பொருள்:

• فَصِيلَتِهِ (ஃபஸீலதிஹி): அவனுடைய நெருங்கிய குடும்பத்தார், குலத்தார் (உறவினர்கள்).
• الَّتِي تُؤْوِيهِ (அல்லதீ து’வீஹி): அவனைத் தஞ்சமடையச் செய்வது, அவன் அடைக்கலம் பெறுவது, துன்பங்களில் அவனுக்கு உதவி செய்வது.

விளக்கம்:

மறுமை நாளின் கடுமையான வேதனையைக் கண்டு, நிராகரிப்பாளன் மிகுந்த பயத்துடன் தன்னை அந்த வேதனையிலிருந்து காப்பாற்றிக்கொள்ள விரும்புவான். அதற்காக அவன் தனது குழந்தைகள், மனைவி, சகோதரன், தன்னை அரவணைத்து வந்த நெருங்கிய உறவினர்கள், குலத்தார் — அதாவது துன்பங்களிலும் இன்னல்களிலும் அவனுக்குத் துணையாக நின்று, அவனைத் தஞ்சமடையச் செய்து வந்தவர்கள் — ஆகிய அனைவரையும் பிணையாகக் கொடுத்தாவது தன்னைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள விரும்புவான். மேலும், பூமியில் உள்ள அனைத்து மனிதர்களையும், மற்ற படைப்புகளையும் ஈடாகக் கொடுத்து, தான் மட்டும் அந்த வேதனையிலிருந்து தப்பித்துக்கொள்ள முயல்வான். ஆனால், அந்த நாளில் எந்தப் பரிந்துரையும், எந்த ஈடும், எந்த உதவியும் அவனுக்குப் பயனளிக்காது.

பயன்கள்:

1. மறுமை நாளின் வேதனை மிகக் கடுமையானது என்பதை உணர்ந்து, அதற்காக இம்மையிலேயே தயாராக வேண்டும். அந்த நாளில் செல்வமோ, உறவுகளோ, பதவியோ எதுவும் பயனளிக்காது.
2. உறவுகள் மற்றும் குலத்தார் மீது அன்பும் பாசமும் வைப்பது இயற்கையானது; ஆனால், அவர்கள் மீதுள்ள பாசம் அல்லாஹ்வுக்குக் கட்டுப்படுவதை விட அதிகமாக இருக்கக்கூடாது. மறுமை நாளில் ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவ முடியாது என்பதால், இறைவனின் கட்டளைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும்.
3. இறைவனின் கருணையும் மன்னிப்பும் இம்மையில் தேடிக்கொள்ள வேண்டும்; ஏனெனில், மறுமையில் எந்தப் பரிந்துரையும் இறைவனின் அனுமதியின்றி ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.
4. இந்த ஆயத்தின் மூலம், இஸ்லாம் மனிதனை எச்சரிக்கையாகவும், பொறுப்புள்ளவனாகவும் ஆக்குகிறது; அவனுடைய செயல்களுக்கு அவனே பொறுப்பு என்பதை உணர்த்துகிறது. எனவே, நல்ல செயல்களைச் செய்து, இறைவனின் திருப்தியைப் பெற முயல வேண்டும்.