Sure Meâric — Ayet 13

Kelime Anlamları:

• Fasîletühû: Onun aşireti, en yakın akrabaları, kabilesi.
• Elletî tu'vîhi: Onu barındıran, kendisine sığınak olan, içinde himaye bulduğu.

Tefsir:

Kıyamet gününün dehşeti öyle bir an olacak ki, insan o gün en sevdiklerini bile gözden çıkaracaktır. Ayet, kâfirin o korkunç günde azaptan kurtulabilmek için ne kadar büyük fedakârlıklar yapmaya hazır olduğunu anlatıyor. O gün kişi, evlatlarını, eşini, kardeşini ve kendisini koruyup kollayan, sığındığı, içinde güven bulduğu aşiretini, en yakın akrabalarını dahi fidye olarak vermek isteyecektir.

Bu ifade, insanın dünyada en çok güvendiği, belki de "beni korur, beni kurtarır" diye dayandığı tüm bağların ahirette ne kadar çaresiz ve faydasız kalacağını gözler önüne seriyor. Dünyada insanın sığınağı olan aile, akraba, kabile ve aşiret; o gün hiçbir şekilde kimseyi koruyamayacaktır. Çünkü o gün mülk ve saltanat yalnızca Allah'ındır ve hiçbir kimsenin hiçbir kimseye faydası dokunmayacaktır.

İşte bu ayet, bizlere çok önemli bir ders vermektedir: Sakın ola ki gücümüzü, dayanağımızı, sığınağımızı sadece akrabalık bağlarından, aşiretten, kabileden, maddi güçten ve dünyevi ilişkilerden ibaret sanmayalım. Asıl sığınak, asıl koruyucu ve asıl kurtarıcı yalnızca Allah'tır. Bu dünyada ailemizi, akrabalarımızı sevmek ve onlarla iyi geçinmek elbette güzeldir; ancak asıl güvenimizi, asıl dayanağımızı Allah'a ve O'nun rızasına bağlamalıyız. Unutmayalım ki kıyamet gününde bizi kurtaracak olan ne malımız ne de akrabalarımızdır; ancak ve ancak imanımız ve salih amellerimizdir.

Bu ayet, aynı zamanda insanın dünyada övündüğü, güç ve itibar kaynağı saydığı tüm bağların ahirette ne kadar değersiz olduğunu göstererek, bizleri yalnızca Allah'a yönelmeye ve O'na güvenmeye davet etmektedir. Ne mutlu o kimselere ki, dünyada akrabalık bağlarını gözetirken, asıl bağlarını Allah ile kurmuşlar ve O'nun rızasını kazanmışlardır.