Sura Al-Ma'aridż — Werset 21

1) Znaczenie słów:

• „Al-Khair” (الْخَيْرُ) – dobro, bogactwo, dostatek, pomyślność, zdrowie.
• „Manūʿan” (مَنُوعًا) – skąpy, powstrzymujący się, odmawiający dawania, wstrzymujący to, co należy do prawa Allaha.

2) Interpretacja wersetu:

Werset ten ukazuje kolejną cechę ludzkiej natury, która została wspomniana w poprzednim wersecie. Człowiek z natury jest niespokojny i słaby – gdy dotknie go zło i trudności, okazuje wielkie zniecierpliwienie i rozpacz, a gdy dotknie go dobro, bogactwo i pomyślność, staje się skąpy i powstrzymuje się od dawania. Zamiast dziękować Allahowi za Jego łaski i dzielić się nimi z innymi, człowiek zaciska rękę i odmawia wydawania z tego, co otrzymał, na cele dozwolone i na pomoc potrzebującym. Wstrzymuje nawet to, co Allah uczynił obowiązkiem w jego majątku – czyli prawa ubogich i potrzebujących.

Ten opis dotyczy człowieka, który zapomina o swoim Panu w chwilach dostatku. Jednak wyjątkiem są ci, których Allah obdarzył łaską – ludzie modlitwy, którzy są stali w swojej wierze i pamiętają o obowiązkach wobec Allaha zarówno w trudnościach, jak i w pomyślności.

3) Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Człowiek powinien być wdzięczny za dobro, które otrzymuje od Allaha, a wdzięczność przejawia się w dzieleniu się z innymi, a nie w skąpstwie i gromadzeniu.
• Skąpstwo jest cechą naganną, która oddala człowieka od miłości Allaha i ludzi, podczas gdy hojność i dzielenie się są oznaką silnej wiary.
• Majątek jest powiernictwem od Allaha – człowiek jest jedynie zarządcą, a nie właścicielem absolutnym, dlatego powinien wydawać z niego zgodnie z wolą Allaha.
• Werset ten uczy nas, że prawdziwy wierzący jest stały w swojej postawie – nie popada w rozpacz w trudnościach ani w skąpstwo w dostatku, lecz we wszystkich sytuacjach pamięta o swoim Panu.
• Islam zachęca do równowagi i umiaru – ani przesadnej rozpaczy, ani przesadnego przywiązania do dóbr materialnych.