Surja El-Ma'arixh — Ajet 21

Kuptimet e fjalëve:

• el-hajr (الْخَيْرُ): Pasuria, begatia dhe të mirat materiale.
• menu'an (مَنُوعًا): Shumë dorështrënguar, që pengon dhe nuk jep nga ajo që ka.

Tefsiri i ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar përshkruan natyrën e njeriut kur i vjen e mira dhe begatia. Kur njeriu preket nga pasuria, shëndeti dhe të mirat e kësaj bote, ai bëhet dorështrënguar dhe pengues i së mirës – nuk jep nga ajo që i ka dhënë Allahu, nuk e ndan me të tjerët dhe nuk e shpenzon atë në rrugën e Allahut. Ai e mban pasurinë për vete, duke harruar se ajo është dhuratë e Allahut dhe se në të ka të drejta të të tjerëve.

Ky është realiteti i njeriut kur ai nuk e njeh Zotin e tij dhe nuk e kupton qëllimin e pasurisë. Ai është i pangopur dhe i lidhur pas kësaj jete, duke u bërë pengues i së mirës dhe dorështrënguar ndaj atyre që kanë nevojë. Por, siç vijon në vargjet pasuese, ka përjashtim për besimtarët që falin namazin, që e ndajnë pasurinë e tyre me të tjerët dhe që e kanë frikë Allahun – ata nuk bien në këtë ves të keq.

Përfitimet nga ajeti:

1. Njeriu duhet ta dijë se pasuria dhe të mirat janë sprovë nga Allahu – nëse ai është dorështrënguar, atëherë e ka dështuar sprovën.
2. Dorështrëngimi është cilësi e keqe që e largon njeriun nga mëshira e Allahut, ndërsa bujaria dhe ndarja me të tjerët është cilësi e dashur për Allahun.
3. Islami e mëson njeriun që ta shfrytëzojë pasurinë për të mirë – për familjen, për nevojtarët dhe për rrugën e Allahut – dhe kështu ai bëhet shkak për begati në këtë botë dhe shpërblim në botën tjetër.
4. Ky ajet na bën të kuptojmë se zemra e njeriut pastrohet dhe i afrohet Allahut kur ai jep nga ajo që e do, sepse kjo është shenjë e sinqeritetit dhe e dashurisë së vërtetë ndaj Krijuesit.