سورت نوح — آیت 7

د کلمو معناګانې:

• وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ: ځانونه يې په جامو پټ کړل، يعنې مخونه يې پټ کړل چې ما ونه ګوري.
• وَأَصَرُّوا: په کفر او نافرمانۍ يې ټينګار وکړ او پرې يې قايم پاتې شول.
• وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا: د حق د منلو څخه يې ډېر لوی تکبر وکړ.

تفسير:

نوح عليه السلام خپل رب ته شکايت کوي او وايي: اى زما ربه! زه هر ځل چې خپل قوم د ایمان او ستا د عبادت په لور رابللم، ترڅو ته د هغوى ګناهونه وبخښې، نو دوى به خپلې ګوتې په غوږونو کې ننباسلې، ترڅو زما د دعوت او خبرې غږ ونه اوري، او خپل ځانونه به يې په جامو پټول، ترڅو زما مخ ونه ګوري او له زما سره مخامخ نه شي. دوى به په خپل کفر او شرک باندې ټينګار کاوه او له حق منلو څخه به يې ډېر سخت تکبر کاوه، چې د دوى زړونه يې د ایمان د منلو څخه بند کړي وو.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته د دعوت د مشقت او ستونزو ښودنه کوي، خو په دې سره بايد دعوت کوونکى مایوسه نه شي، بلکې د خپل کار په دوام ټينګار وکړي.
• د کافرانو دا چلند چې د حق له اورېدو څخه تښتي او ځانونه پټوي، د دوى د باطل او کمزورتیا ښکارندويي کوي، ځکه حق ته تل زړور او ښکاره مخامخ کېږي.
• په دې آيت کې د استکبار او سرکشۍ مذمت شوې ده، چې انسان له حق منلو او د الله له رحمت څخه بې برخې کوي.
• د پیغمبرانو صبر او استقامت مونږ ته دا درس راکوي چې د حق په لاره کې بايد له خنډونو او مخالفتونو څخه ونه وېرېږو، ځکه بري د صبر او استقامت سره مل دی.