സൂറ നൂഹ് — ആയത്ത് 7

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• جَعَلُوا أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِمْ: അവർ അവരുടെ വിരലുകൾ ചെവികളിൽ വച്ചു (എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാതിരിക്കാൻ).
• وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ: അവർ അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് മുഖം മൂടി (എന്നെ കാണാതിരിക്കാൻ).
• وَأَصَرُّوا: അവർ ശിര്കിലും അനുസരണക്കേടിലും ഉറച്ചുനിന്നു.
• وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا: സത്യം സ്വീകരിക്കുന്നതിനോട് അവർ കടുത്ത അഹങ്കാരം കാണിച്ചു.

വ്യാഖ്യാനം:

നൂഹ് നബി (അ) തന്റെ രക്ഷിതാവിനോട് പരാതിപ്പെട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "എന്റെ രക്ഷിതാവേ, ഞാൻ അവരെ നിന്റെ പാപമോചനത്തിലേക്കും നിന്റെ ഏകത്വത്തിലേക്കും വിളിച്ചപ്പോഴെല്ലാം, അവർ എന്റെ ക്ഷണം കേൾക്കാതിരിക്കാൻ വിരലുകൾ ചെവികളിൽ തിരുകി. എന്നെ കാണാതിരിക്കാനും എന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കാതിരിക്കാനും അവർ വസ്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് സ്വയം മൂടി. അവർ അവരുടെ അവിശ്വാസത്തിലും ധിക്കാരത്തിലും ഉറച്ചുനിന്നു. സത്യം സ്വീകരിക്കുന്നതിനോട് അവർ കടുത്ത അഹങ്കാരം പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഞാൻ അവരെ വിളിച്ചത് അവരുടെ പാപങ്ങൾ പൊറുക്കപ്പെടാനുള്ള കാരണമാക്കാനായിരുന്നു, എന്നാൽ അവർ അത് നിരസിച്ചു."

പാഠങ്ങളും പ്രയോജനങ്ങളും:

1. സത്യപ്രബോധനത്തിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തുകയും ജനങ്ങളുടെ എതിർപ്പുകൾ കണ്ട് പിന്മാറാതിരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടത് പ്രവാചകന്മാരുടെ മാതൃകയാണ്.
2. അഹങ്കാരവും ധിക്കാരവും മനുഷ്യനെ സത്യം സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ തടസ്സങ്ങളാണ്.
3. സത്യം കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും അതിൽ നിന്ന് ഓടിമറയുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് മാർഗദർശനം ലഭിക്കില്ല.
4. പ്രവാചകന്മാർ ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി മാത്രമാണ് പ്രാർത്ഥിച്ചത്, അവരുടെ സ്വാർത്ഥതയ്ക്കല്ല - ഇത് സത്യപ്രബോധകരുടെ മാതൃകയാണ്.
5. ജനങ്ങളുടെ എതിർപ്പ് കണ്ടിട്ടും പ്രവാചകന്മാർ അവരുടെ ദൗത്യം ഉപേക്ഷിച്ചില്ല, മറിച്ച് അവരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും വഴികാട്ടുകയും ചെയ്തു.