Nuh surəsi — Ayə 7

Sözlərin izahı:

• دَعَوْتُهُمْ: onları çağırdım, dəvət etdim.
• لِتَغْفِرَ لَهُمْ: sənin onları bağışlaman üçün.
• أَصَابِعَهُمْ: barmaqlarını.
• آذَانِهِمْ: qulaqlarını.
• اسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ: paltarlarını başlarına örtdülər, büründülər.
• أَصَرُّوا: israr etdilər, təkiddə durdular, günahda davam etdilər.
• اسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًا: təkəbbür göstərdilər, böyüklük satdılar, haqqı qəbul etməkdən qürurla üz döndərdilər.

Ayənin təfsiri:

Nuh peyğəmbər (əleyhissəlam) Rəbbinə yalvararaq deyirdi: “Ey Rəbbim! Mən qövmümü sənə iman gətirməyə və sənə itaət etməyə gecə-gündüz çağırdım. Lakin mənim dəvətim onların imanını artırmadı, əksinə onları daha da qaçmağa və üz döndərməyə sövq etdi. Hər dəfə onları sənin bağışlamana səbəb olacaq imana dəvət etdikdə, barmaqlarını qulaqlarına tıxadılar ki, haqq səsini eşitməsinlər. Paltarlarını başlarına çəkib üzlərini örtdülər ki, məni görməsinlər və dəvətimi qəbul etməsinlər. Onlar küfrlərində israr etdilər, inadla öz batil yollarında qaldılar və imanı qəbul etməkdən son dərəcə təkəbbürlə üz döndərdilər.”

Bu ayə bizə göstərir ki, haqqa çağırış bəzən insanların qəlbini yumşaltmır, əksinə onların inadını və qürurunu artırır. Lakin bu, dəvət edənin məsuliyyətini azaltmır. Nuh peyğəmbər uzun illər səbir və hikmətlə qövmünü haqqa çağırdı, heç bir vaxt ümidini üzmədi. Onun bu sədaqəti bizə örnəkdir: biz də insanları Allaha və Onun dininə səbrlə, şəfqətlə dəvət etməliyik. Kim bilir, bəlkə bir gün onların qəlbi yumşalar və Rəbbin bağışlanmasına qovuşarlar. Axı Allah tövbə edənləri çox bağışlayandır, rəhmlidir. Gəlin biz də Nuh peyğəmbərin səbrindən dərs alaq, haqqı sevgi və mərhəmətlə təbliğ edək.