سورت نوح — آیت 6

د کلمو معناګانې:

• فِرَارًا: تېښته، مخ اړول، له حق څخه شاتګ او لرې والی.

تفسیر:

نوح علیه السلام خپل رب ته شکایت کوي او وايي: ای زما ربه! ما خپل قوم ته د شپې او ورځې په اوږدو کې د ایمان او ستا د اطاعت بلنه ورکړه، خو زما د دعوت پایله دا شوه چې دوی له ایمان څخه نور هم تېښته وکړه او له حق څخه یې مخ واړوه. زما بلنه د دوی په لاره کې بدلون رانغی نه، بلکې د دوی نفاق، سرکشي او لرې والی یې لا پسې زیات کړ. دوی نه یوازې دا چې زما خبره یې ونه منله، بلکې له زما د دعوت څخه یې کرکه او بغض نور هم زیات کړ، او هر ځل چې ما هغوی ته د ایمان بلنه ورکړه، دوی له حق څخه نور هم لرې شول.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د حق د بلنې پایله تل په خلکو پورې اړه لري؛ که خلک د منلو وړ نه وي، نو د بلنونکي هڅه به د دوی په سرکشۍ کې زیاتوالی راولي، خو بلنونکی باید خپله دنده په اخلاص سره ترسره کړي.
• د پیغمبرانو صبر او استقامت مونږ ته دا ور زده کوي چې د دعوت په لاره کې باید له ناکامیو او سرکشۍ څخه نه وېرېږو، ځکه چې د هدایت ورکول د الله په لاس کې دي.
• دا آیت د هغو خلکو د حالت ښکارندوی دی چې له حق څخه تېښته کوي؛ دوی په خپل سرکشۍ سره یوازې خپل ځان ته تاوان رسوي، نه د بلنونکي دعوت ته.
• مونږ باید له دې آیت څخه دا سبق واخلو چې د ایمان بلنه باید په ټولو حالاتو کې دوام ومومي، که څه هم خلک یې مخالفت وکړي، ځکه چې د الله په نزد د بلنې اجر او ثواب خامخا شته.