Surah Nuh — Aya 7

Ma'anar Kalmomin:

• "JACALU ASABI'AHUM FI AZANIHIM": Suna sa yatsunsu a cikin kunnuwansu don kada su ji maganar.
• "WASTAGHSHAW THIYABAHUM": Sun rufe kansu da tufafinsu don kada su gan shi.
• "WA ASARRU": Sun dage a kan kafircinsu da rashin biyayya.
• "WASTAKBARU ISTIKBARAN": Sun yi girman kai mai tsanani daga yarda da gaskiya.

Fassarar Aya:

Annabi Nuhu ya kara bayyana wa Ubangijinsa halin da mutanensa suke ciki, yana cewa: "Ya Ubangiji! Duk lokacin da na kira su zuwa ga imani da kai, domin ka gafarta musu zunubansu, sai su matso da yatsunsu a cikin kunnuwansu don kada su ji maganar gaskiya, kuma su rufe fuskokinsu da tufafinsu don kada su gan ni. Sun dage a kan kafircinsu, kuma suka yi girman kai mai tsanani daga yarda da imani. Ba su yarda da kowace hujja ba, kuma ba su amsa kira na ba." Wannan yana nuna tsananin taurinkai da muguwar dabi'ar da suka kai ga kin yarda da kowane irin shawara mai kyau.

Fahimtar Darussa:

1. Nuhu ya nuna hakuri da juriya a cikin da'awarsa, duk da irin wahalar da mutanensa suka yi masa, wanda ke koya mana cewa dole ne mu dage a kan kyakkyawan aiki.
2. Kin yarda da gaskiya da girman kai na daga manyan halaye masu lalata da ke hana mutum shiga cikin alheri.
3. A cikin wannan aya akwai kwadaitarwa ga masu da'awa su yi amfani da dukkan hanyoyi masu kyau wajen isar da sakon Allah, amma su bar sakamako ga Allah, domin shi ne ke da ikon shiryar da duk wanda ya so.
4. Wannan aya tana tunatar da mu cewa imani da kuma neman gafarar Allah su ne mafita ga dukkan matsalolin al'umma, kuma dole ne mu guji halin da mutanen Nuhu suka kasance a kai na taurinkai da girman kai.