Surat Nuh — Ayat 7

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• كُلَّمَا (kullamā): saben-saben, kapan wae.
• دَعَوْتُهُمْ (da'autuhum): aku ngajak wong-wong mau (marang iman lan tauhid).
• لِتَغْفِرَ لَهُمْ (litaghfira lahum): supaya Paduka ngapura dosa-dosane wong-wong mau.
• أَصَابِعَهُمْ (aṣābi'ahum): driji-drijine.
• آذَانِهِمْ (ādzānihim): kupinge.
• اسْتَغْشَوْا (istaghsyau): nutupi awake (kanthi klambi).
• أَصَرُّوا (aṣarru): padha ngeyel, terus-terusan ing kekafiran.
• اسْتَكْبَرُوا (istakbarū): padha gumedhe, nolak kanthi sombong.

1. Tafsir ayat:

Nabi Nuh a.s. ngadhepan marang Allah lan ngaturake keluhane bab kahanan kaumé. Panjenengane ngendika: "Dhuh Pangeran, saben-saben aku ngajak wong-wong mau marang iman lan ketaatan marang Paduka, supaya Paduka ngapura dosa-dosane, wong-wong mau malah saya adoh lan saya nolak. Saben aku ngajak marang iman supaya dadi jalaran ngapura dosane, wong-wong mau nyolongake driji ing kupinge supaya ora krungu pangajakku marang kebeneran. Padha nutupi raine nganggo klambi supaya ora weruh aku lan ora ketemu karo aku. Padha ngeyel terus ing kekafiran lan syirik, ora gelem ninggalake. Lan padha gumedhe banget, sombong sarta nolak kanthi gumedhe marang pangajakku supaya padha manut lan ngakoni kebeneran."

Dadi, ayat iki nggambarake sepira gedhene wong-wong kafir mau nolak dakwah Nabi Nuh a.s. Ora mung nolak kanthi tembung, nanging uga kanthi tumindak: nutup kuping, nutup rai, ngeyel, lan gumedhe. Kabeh mau nuduhake atine sing wis wangkot lan ora gelem nampa kebeneran.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Dakwah kudu dilakoni kanthi sabar lan terus-terusan, ora kenal putus asa, kaya sing ditindakake Nabi Nuh a.s. sanajan wong-wong mau nolak.
• Wong sing nolak kebeneran asring nggunakake macem-macem cara supaya ora krungu utawa ora ngerti kebeneran, nanging kuwi ora bakal bisa nyegah kekuwatane Allah.
• Sombong lan gumedhe iku watak sing bisa ngalangi wong saka iman lan ngapura. Mulane kita kudu tansah ngendhaleni awake dhewe saka sifat gumedhe.
• Allah iku Maha Ngapura marang sapa wae sing gelem mertobat lan nampa kebeneran. Mula aja wedi ngakoni kesalahan lan bali marang Allah.
• Ayat iki mulangake supaya kita ora mung ngajak wong liya marang kabecikan, nanging uga kudu ndonga supaya wong mau diparingi hidayah lan pangapura dening Allah.
• Kabeh mau nuduhake yen Islam iku agama sing ngajak marang kabecikan, pangapura, lan kesabaran. Mula ayo padha tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga ing kono ana pituduh sing bisa nylametake awake dhewe ing donya lan akhirat.