Sura Nuh — Werset 9

Wyjaśnienie słów:

• أَعْلَنتُ – ogłaszałem, wzywałem głośno i jawnie.
• وَأَسْرَرْتُ – mówiłem po cichu, szeptem, w tajemnicy.
• إِسْرَارًا – całkowite skrycie, z naciskiem na ukrycie wezwania.

Interpretacja wersetu:

Następnie prorok Noe (pokój z nim) kontynuuje swoją skargę do Pana, wyjaśniając, że nie poprzestał na jednym sposobie wzywania swojego ludu. Mówi: „Potem wzywałem ich jawnie i publicznie, podnosząc głos, aby dotarło do nich wezwanie, a także zwracałem się do nich w tajemnicy, po cichu, w ukryciu – czasem do jednostek, czasem do grup – aby w każdy możliwy sposób trafić do ich serc i umysłów. Zmieniałem metody i sposoby, raz głośno, raz cicho, aby przebić się przez ich upór i obojętność. Nie zaniedbałem żadnej drogi, która mogłaby ich poprowadzić ku wierze i nawróceniu.”

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wzywanie do Boga wymaga mądrości i różnorodności metod – czasem trzeba mówić głośno i publicznie, a czasem cicho i indywidualnie, aby dotrzeć do różnych ludzi.
2. Szczerość i wytrwałość w głoszeniu prawdy – prorok Noe nie zniechęcił się mimo odrzucenia, lecz stosował różne strategie, co uczy nas cierpliwości w niesieniu dobra.
3. Troska o każdego człowieka – zwracanie się do ludzi indywidualnie, w tajemnicy, pokazuje, że islam nakazuje dbałość o jednostkę i jej potrzeby, a nie tylko o masy.
4. Piękno islamskiego podejścia do nawoływania – łączy ono jawność z dyskrecją, siłę z łagodnością, co czyni przekaz skutecznym i pełnym miłosierdzia.