Surja El-Muddeththir — Ajet 47

Kuptimi i fjalëve:

• El-Jakîn (اليقين): Këtu nënkuptohet vdekja, e cila është e sigurt dhe e padyshimtë për çdo njeri.

Tefsiri i Ajetit:

Fjala "hatta" (derisa) në këtë ajet lidhet me fjalët e mëparshme të jobesimtarëve në Xhehennem, kur ata pyeten: "Çfarë ju ka sjellë në Sekar (Xhehennem)?" Ata përgjigjen: "Ne nuk ishim prej atyre që falnin namaz, nuk ushqenim të varfërit, zhyteshim në fjalë të kota me ata që flisnin të pavërtëna dhe e mohonim Ditën e Gjykimit, derisa na erdhi e vërteta e sigurt – vdekja."

Kjo do të thotë se ata vazhduan në mohim dhe mosbindje deri në momentin e fundit të jetës së tyre, duke e shtyrë pendimin dhe duke menduar se kanë kohë, derisa u erdhi vdekja papritur, e cila ua preu rrugën e pendimit dhe i zuri në gjendjen më të keqe. Vdekja quhet "el-jakîn" (e sigurta) sepse është e vetmja gjë për të cilën njeriu nuk ka asnjë dyshim – ajo është realitet i pamohueshëm që i vjen çdo krijese.

Pra, ata e pranojnë se ishin në gabim dhe se vdekja i gjeti në atë gjendje, pa pasur mundësi të kthehen dhe të pendohën.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Vdekja është e sigurt dhe e padyshimtë – njeriu duhet të përgatitet për të para se të vijë, sepse pas saj nuk ka kthim.
2. Shtyrja e pendimit është nga kurthet e shejtanit – njeriu nuk e di se kur do t'i vijë vdekja, prandaj duhet nxituar në vepra të mira.
3. Dënimi i atyre që e mohojnë Ditën e Gjykimit është i merituar, sepse ata jetuan në mohim deri në momentin e fundit.
4. Islami na mëson se pendimi pranohet vetëm para se të vijë vdekja – prandaj duhet të shfrytëzojmë çdo moment të jetës për t'iu afruar Allahut.
5. Ajeti na bën thirrje që të mos e humbim kohën në fjalë të kota dhe vepra të pavlera, sepse çdo moment i jetës është i çmuar dhe do të na pyetet për të.