Muddassir surasi — Oyat 47

Kalimalarning ma'nolari:

• الْيَقِينُ: Bu yerda "yaqin" so'zi bilan ifodalangan narsa — o'limdir. Chunki o'lim haqidagi xabar hech qanday shubhasiz, aniq haqiqatdir.

Tafsir:

Ushbu oyatda gunohkorlarning oxiratda aytadigan so'zlari keltirilmoqda. Ular o'zlarini do'zaxga olib kirgan sabablarni sanab o'tib, shunday deydilar: "Biz namoz o'qimagan edik, yetimlarga va muhtojlarga yordam bermagan edik, botil ishlar bilan shug'ullanuvchilar bilan birga bo'lib, behuda gaplarga qo'shilgan edik va jazo kunini yolg'on deb hisoblagan edik. Shu holatda, ya'ni bu gunoh va xatolarda davom etgan holda, toki bizga o'lim keldi. O'lim — bu shubhasiz haqiqat — bizni bu gunohlarimizdan qaytarishga, tavba qilishga imkon bermay, birdan kelib qoldi. Biz o'lim kelishidan oldin tavba qilishga ulgurmadik va endi afsus-nadomat qilamiz, ammo bu afsusning foydasi yo'q."

Ya'ni, ular o'lim kelishini kutib, har kuni "ertaga tavba qilamiz", deb orzu qilishgan, lekin o'lim to'satdan kelib, ularni bu xayollari bilan birga olib ketgan. Endi esa ular do'zax azobida yonib, o'tgan umrlariga hasrat chekmoqdalar.

Foydalar:

1. O'lim har bir inson uchun muqarrar haqiqatdir. Uni eslab yurish insonni gunohlardan saqlaydi va to'g'ri yo'lga boshlaydi.
2. Tavbani kechiktirmaslik kerak. Har bir kun, har bir soat — tavba qilish uchun imkoniyatdir. O'lim qachon kelishini hech kim bilmaydi.
3. Namoz o'qish va muhtojlarga yordam berish — insonni do'zaxdan qutqaradigan eng buyuk amallardir. Bu amallarni tark etish esa eng katta xatodir.
4. Yomon do'stlar va botil majlislar insonni halokatga olib boradi. Shuning uchun yaxshi do'stlar tanlash va foydali majlislarda bo'lish — dindorlikning belgisidir.
5. Qiyomat kuniga ishonmaslik insonni har qanday gunohga yetaklaydi. Shu sababli, o'sha kunga iymon keltirish va unga tayyorgarlik ko'rish — hayotning asosiy maqsadi bo'lishi lozim.