Аль-Кияма сүресі — Аят 27

1. Сөздердің мағынасы:

• وَقِيلَ — айтылды, делінді.
• مَنْ — кім?
• رَاقٍ — емдеуші, шипа беретін, яғни рухани ем жасап, науқасты сауықтыратын адам (араб тілінде «рақи» — емші, сиқыршы емес, дұға оқып емдейтін адам).

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят өлім сәтіндегі адамның жан тәсілімін сипаттайды. Жан кеуде тұсына жетіп, өлімнің ауыр сәті басталғанда, айналасындағы адамдар бір-біріне: «Оны кім емдеп, сауықтыра алады?» — деп сұрасады. Олар науқастың жағдайынан шығудың жолын іздейді, бірақ бұл кезде ешбір емнің, ешбір дәрігердің пайдасы жоқ. Өйткені бұл — өлімнің келген сәті, адам дүниеден өтіп, ақыретке бет алатын мезет. Адам өзінің дүниеден айырылып бара жатқанын анық сезінеді, өлім періштелерін көреді. Бұл сәтте дүниенің соңғы ауыртпалығы ақыреттің алғашқы ауыртпалығымен жалғасады. Барлық жаратылыс Аллаға қайтады — кейбіреуі жәннатқа, кейбіреуі тозаққа.

1. Осы аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Өлім — әр адамның басына келетін сөзсіз шындық. Ол келгенде ешбір ем, ешбір дәрігер, ешбір адам көмектесе алмайды. Тек Алла ғана шипа беруші.
• Бұл аят адамды дүниеге тым байланып қалмауға, ақыретті ойлауға шақырады. Өйткені дүние — уақытша, ал ақырет — мәңгілік.
• Өлім сәтінде адамның айналасындағылардың дәрменсіздігі — адам баласының қаншалықты әлсіз екенін көрсетеді. Бұл бізді Аллаға тәуекел етуге, Оған ғана сыйынуға үйретеді.
• Ислам діні адамды өлімге дайын болуға, жақсы амалдар жасауға, тәубе етуге шақырады. Өйткені өлім қашан келетінін ешкім білмейді.
• Бұл аят жүректі жұмсартып, адамды Алланың рақымына мұқтаж екенін түсінуге жетелейді. Сондықтан әр адам Аллаға құлшылық етіп, Оның разылығын іздеуі керек.