Kıyâme Suresi — Ayet 27

Kelime Anlamları:

• "Kîle": Denildi, söylendi.
• "Men": Kim, kim var?
• "Râk": Okuyup üfleyerek tedavi eden, şifa vermeye çalışan kimse.

Tefsir:

İnsan, ölüm anına geldiğinde ve can boğaza dayandığında, etraftakiler çaresizlik içinde birbirlerine şöyle derler: "Bu hastayı okuyup üfleyerek iyileştirebilecek, ona şifa verebilecek bir kimse yok mu?" Bu söz, insanın o andaki acizliğini ve dünyevi çarelerin tükendiğini gösterir. Oysa ölüm anı, tüm dünyevi vesilelerin sona erdiği, yalnızca Allah'ın kudretinin tecelli ettiği andır.

Bu ayet, insanın ölüm karşısındaki çaresizliğini ve dünyevi kurtuluş yollarının tükendiğini gözler önüne serer. O anda ne doktorlar ne ilaçlar ne de okuyup üfleyenler bir fayda verebilir. Çünkü ecel geldiğinde hiçbir beşeri çare işe yaramaz. İşte bu durum, insanın Rabbine olan ihtiyacını ve O'na dönüşün kaçınılmaz olduğunu hatırlatır.

Sevgili kardeşim! Bu ayet bize, ölümün herkes için gerçek olduğunu ve o an geldiğinde dünyadaki hiçbir şeyin bize fayda sağlamayacağını öğretir. Öyleyse bizler, o anı düşünerek hayatımızı düzenlemeli, Allah'ın rızasını kazanmaya çalışmalıyız. Çünkü ölüm anında iman edenler için büyük bir müjde, inkâr edenler için ise büyük bir pişmanlık vardır. Rabbimiz, bizleri imanla yaşayıp imanla ölenlerden eylesin. Unutmayalım ki, asıl kurtuluş dünyevi çarelerde değil, Allah'a yönelmekte ve O'nun rahmetine sığınmaktadır.