سوره قیامه — آیه 38

معانی کلمات:

• عَلَقَةً: خون بستهای که به دیواره رحم آویزان میشود.
• خَلَقَ: آفرید و از آن موجودی زنده ساخت.
• سَوّیٰ: اندامها و اعضای بدن را منظم و متعادل ساخت.

تفسیر آیه:

سپس آن نطفه به صورت خون بستهای درآمد که به دیواره رحم چسبید. آنگاه خداوند با قدرت کامل خود، از آن خون بسته، انسانی کامل آفرید و اعضای او را موزون و متناسب ساخت؛ به گونهای که هر عضوی در جایگاه خود قرار گرفت و شکل و اندام او در بهترین و زیباترین حالت ممکن شکل گرفت. این آیه در ادامه بیان قدرت بیپایان خداوند در آفرینش انسان است؛ از نطفهای ناچیز که در مراحل مختلف رشد، به تدریج به موجودی کامل و منظم تبدیل میشود. این روند شگفتانگیز نشان میدهد که خدایی که چنین آفرینش دقیق و کاملی را انجام داده، قطعاً بر بازآفرینی انسان پس از مرگ نیز تواناست.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه انسان را به تفکر در مراحل آفرینش خود دعوت میکند تا از این طریق به عظمت خالق پی ببرد و ایمانش به قدرت بیپایان خداوند بیشتر شود.
• شناخت این مراحل ظریف و شگفتانگیز، انسان را به تواضع در برابر پروردگار وا میدارد و غرور و تکبر را از او دور میکند.
• این آیه دلیلی روشن بر امکان معاد و رستاخیز است؛ زیرا خدایی که آفرینش را از نطفهای ناچیز آغاز کرد، به یقین بر بازگرداندن دوباره انسان نیز تواناست.
• تأمل در آفرینش انسان، محبت و شکرگزاری نسبت به خداوند را در دل افزایش میدهد و انسان را به بندگی و اطاعت از او ترغیب میکند.