Аль-Инсан сүрәсе — Аять 17

Сүзләр аңлатмасы:

• Кәс — эчемлек тутырылган савыт, касә.
• Мизаҗ — кушылма, катыштырылган нәрсә.
• Зәнҗәбил — билгеле бер тәмләткеч үсемлек, имбир.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә тәкъва бәндәләренә җәннәттә биреләчәк нигъмәтләрне сыйфатлый. Аларга җәннәттә эчемлек тутырылган касәләр бирелер, ул эчемлекнең тәме имбир (зәнҗәбил) белән катыштырылган булыр. Бу — җәннәт эчемлегенең тәмле, хуш исле һәм файдалы булуын күрсәтә. Гарәпләр имбирны эчемлекләргә кушып эчәргә яраталар иде, шуңа күрә аятьтә бу тәм ассызыклана. Әмма җәннәттәге бу эчемлекнең тәме дөньядагы имбирдан мең кат өстенрәк һәм ул — саф ләззәт чыганагы. Бу эчемлек аларга авырту, эче ачу яки баш әйләнү китермәс, киресенчә, аларга шатлык һәм рәхәтлек бүләк итәр. Бу — Аллаһының тәкъва мөэминнәргә булган юмартлыгының бер күренеше.

Аятьтән алынган файдалар:

• Җәннәт нигъмәтләре кеше күз алдына китерә алмаслык дәрәҗәдә камил һәм тәмле булачак.
• Аллаһы Тәгалә үз колларының дөньяви тәмен дә белә һәм аларга иң яхшысын бирергә тели.
• Бу аять мөэминнәрне яхшы гамәлләр кылырга һәм тәкъвалыкка дәшә, чөнки аларны көткән әҗер бик зур.
• Җәннәттәге эчемлекләрнең тәме генә түгел, ә аларның файдасы да камил булачак — алар кешегә бернинди зарар китермәс.