Surat An-Naba — Ayat 11

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَجَعَلْنَا (wa ja'alnā): lan Ingsun (Allah) wis ndadekake.
• النَّهَارَ (an-nahāra): wayah awan, yaiku wektu saka mletheke srengenge nganti surupe.
• مَعَاشًا (ma'āsyā): panggonan golek panguripan, sumber rezeki, lan wektu kanggo nyukupi kabutuhan urip.

2) Tegese ayat:

Allah SWT wis ndadekake wayah awan minangka wektu kanggo manungsa golek rezeki lan nyukupi kabutuhan uripe. Ing wayah awan, manungsa padha nyebar metu saka omahe, nyambut gawe, dagang, tani, lan nindakake maneka warna usaha kanggo golek rizki kang wis diparingake dening Allah. Wayah awan iku dadi papan lan kesempatan kanggo obah, makarya, lan nggoleki kanugrahaning Allah. Dadi, awan ora mung dadi wektu padhang, nanging uga dadi wektu kang kebak berkah kanggo nyambut gawe lan ngupaya panguripan.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake gedhene kekuwatane Allah kang ngatur wayah awan lan bengi kanthi tata lan gunane kanggo manungsa.
• Awan iku wektu kang becik kanggo nyambut gawe lan golek rezeki, mula kita kudu nggunakake wektu iki kanthi temen-temen lan ora kesed.
• Golek rezeki iku kalebu ibadah yen ditindakake kanthi cara kang halal lan niat kang bener, sarta ora nglirwakake kewajiban marang Allah.
• Ayat iki ngelingake yen rezeki iku saka Allah, mula kita kudu tansah syukur lan ora lali marang Kang Maha Paring Rezeki.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat nyambut gawe, amarga Islam ngajak umate supaya sregep lan ora mung ngarep-arep tanpa usaha.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang ngatur kabeh aspek urip, kalebu bab nyambut gawe lan ngatur wektu, supaya urip dadi tentrem lan berkah.