ซูเราะฮฺ อัน-นะบะอ์ — อายะฮฺ 11

คำสำคัญในโองการ:

• مَعَاشًا (มะอาชัน) หมายถึง เวลาแห่งการหาเลี้ยงชีพ การแสวงหาปัจจัยยังชีพ และการประกอบกิจธุระต่าง ๆ เพื่อดำรงชีวิต

คำอธิบายโองการ:

อัลลอฮ์ตะอาลาทรงเตือนให้มนุษย์ตระหนักถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์ หลังจากที่ได้ทรงกล่าวถึงการสร้างกลางคืนให้เป็นเครื่องปกคลุมและเป็นเวลาพักผ่อน พระองค์ทรงบอกเล่าถึงการสร้างกลางวันว่า พระองค์ทรงทำให้กลางวันเป็นเวลาสำหรับการแสวงหาปัจจัยยังชีพ เป็นช่วงเวลาที่มนุษย์ออกไปประกอบอาชีพ ค้าขาย ทำงาน และแสวงหาความรู้ เพื่อหารายได้เลี้ยงดูตนเองและครอบครัว

การสลับสับเปลี่ยนระหว่างกลางคืนและกลางวันนี้ คือการจัดระบบที่สมบูรณ์แบบของพระผู้สร้าง หากกลางคืนยาวนานตลอดไป มนุษย์ก็จะไม่ได้ทำงาน หากกลางวันยาวนานตลอดไป มนุษย์ก็จะไม่ได้พักผ่อน ดังนั้นพระองค์จึงทรงกำหนดให้กลางคืนเป็นที่พักพิง และกลางวันเป็นที่แสวงหาปัจจัยยังชีพ เพื่อให้ชีวิตของมนุษย์ดำเนินไปอย่างสมดุลและเป็นระเบียบ

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การที่กลางวันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อการหาเลี้ยงชีพ คือความเมตตาอันยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ที่มีต่อมนุษย์ พระองค์มิได้ทรงทอดทิ้งเราให้อยู่ในความมืดมิดตลอดเวลา แต่ทรงประทานแสงสว่างเพื่อให้เราได้ประกอบสัมมาอาชีพ
2. การงานและการแสวงหาปัจจัยยังชีพที่ชอบด้วยกฎหมายนั้น เป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดและทรงเห็นชอบ มิใช่เรื่องที่ขัดต่อการเป็นมุสลิม หากแต่เป็นการปฏิบัติตามระเบียบของพระองค์
3. การแบ่งเวลาระหว่างการทำงานและการพักผ่อนอย่างเหมาะสม คือแบบอย่างการใช้ชีวิตที่สมดุลตามที่อัลกุรอานได้ชี้แนะ เราควรใช้กลางวันในการทำงานอย่างจริงจัง และใช้กลางคืนในการพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูร่างกาย
4. เมื่อเราออกไปแสวงหาปัจจัยยังชีพในเวลากลางวัน เราควรระลึกเสมอว่า ผู้ที่ประทานปัจจัยยังชีพนั้นคืออัลลอฮ์ และเราควรแสวงหาสิ่งที่หะลาล เพื่อให้ชีวิตของเราเต็มไปด้วยความบะเราะกะฮ์