Surja En-Nebe — Ajet 11

Kuptimet e fjalëve:

• مَعَاشًا: kohë për jetesë dhe fitim, pra kohë në të cilën njeriu punon dhe kërkon furnizim (rizk).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon në këtë ajet se Ai e krijoi ditën si kohë të përshtatshme për jetesë dhe fitim. Dita nuk është vetëm dritë që ndriçon botën, por ajo është bërë mjet për të siguruar nevojat jetësore. Gjatë ditës, njerëzit shpërndahen në tokë, punojnë, tregtojnë, udhëtojnë dhe kërkojnë nga mirësitë e Allahut atë që ua ka caktuar si furnizim. Kështu, dita është bërë fushë veprimtarie për njeriun, ku ai lëviz dhe përpiqet për të siguruar jetesën e tij dhe të familjes së tij. Ky është një urdhër hyjnor që tregon se puna dhe përpjekja për të fituar bukën e gojës është pjesë e natyrës së jetës në këtë botë, dhe se Allahu e ka bërë ditën të përshtatshme për këtë qëllim, ndërsa natën e bëri për pushim dhe qetësi, siç përmendet në ajetet pasuese.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ditën duhet ta shfrytëzojmë për punë dhe përpjekje, sepse ajo është kohë e caktuar nga Allahu për fitim dhe jetesë.
2. Puna për të siguruar nevojat jetësore është një vepër e mirë dhe e lavdërueshme në Islam, jo diçka që e largon njeriun nga adhurimi.
3. Ky ajet na mëson të jemi të organizuar në jetën tonë: ditën punojmë dhe natën pushojmë, duke ndjekur sistemin që Allahu e ka vendosur në univers.
4. Ajeti na kujton se furnizimi (rizku) vjen nga Allahu, por Ai na ka urdhëruar që ta kërkojmë atë përmes përpjekjes dhe punës, prandaj nuk duhet të përtacemi e as të mbështetemi vetëm tek dëshirat pa vepruar.
5. Ky ajet na bën të reflektojmë mbi madhështinë e Allahut në krijimin e ditës dhe natës, gjë që na shton besimin dhe mirënjohjen ndaj Tij.