سوره نبأ — آیه 25

معانی کلمات:

• حَمِیمًا: آبی که به نهایت درجه حرارت رسیده و بسیار داغ است.
• غَسَّاقًا: در اینجا به معنای چرک و خونابه و زردابهای است که از بدن اهل دوزخ جاری میشود.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید که اهل جهنم در آنجا هیچ خوراکی و نوشیدنی گوارا و خنکی ندارند که عطش و گرمای سوزان را از آنان فرو نشاند. تنها چیزی که به آنان داده میشود، دو چیز است: نخست آبی بسیار داغ و جوشان که گلویشان را میسوزاند و عطششان را بیشتر میکند، و دوم چرک و خونابه و زردابهای که از بدن خودشان یا دیگر دوزخیان بیرون میآید و آن را مینوشند. این دو، تنها نوشیدنی و خوراک آنان است که هیچ آرامشی به آنان نمیدهد و عذابشان را چند برابر میکند. این کیفر، کاملاً عادلانه و متناسب با اعمال ناپاک و کفرآمیز آنان در دنیاست که در برابر نعمتهای پاک الهی، راه کفر و طغیان را در پیش گرفته بودند.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه هشداری جدی به انسان است که عاقبت گناه و کفر، عذابی دردناک و جاودانه است؛ پس عاقل کسی است که پیش از فرا رسیدن آن روز، به فکر نجات خود باشد.
• نعمتهای ساده و روزمره مانند آب خنک و غذای گوارا، از بزرگترین نعمتهای الهی هستند که قدر آنها را نمیدانیم؛ شکرگزاری از این نعمتها، انسان را از عذاب و ناخوشیها دور میکند.
• عدالت الهی اقتضا میکند که هر کس به اندازه عمل خود پاداش یا کیفر ببیند؛ پس اگر در دنیا از نعمتهای حلال و پاک لذت میبریم، باید بدانیم که در برابر نعمتهای حرام و ناپاک نیز بازخواست خواهیم شد.
• این آیه انگیزهای قوی برای پرهیز از گناه و روی آوردن به توبه و عمل صالح است، چرا که درهای رحمت الهی تا لحظه مرگ باز است و هیچکس نباید از رحمت خدا ناامید شود.