Surat An-Naba — Ayat 36

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• جَزَاءً (jaza'an): piwales, opah, utawa ganjaran kanggo apa kang wis ditindakake.
• مِّن رَّبِّكَ (min rabbika): saka Pangeranmu, yaiku Allah kang Maha Ngopeni lan Maha Welas.
• عَطَاءً ('atha'an): peparing, kanugrahan, utawa hadiah.
• حِسَابًا (hisaaban): cukup, nyukupi, lan trep karo kabutuhane, uga ana kang ngandharake minangka peparing kang ora bisa dietungake akehe.

2) Katrangan surat An-Naba' ayat 36:

Ayat iki isih nyambung karo ayat-ayat sadurunge kang nyritakake bab ganjaran kanggo wong-wong mukmin kang padha taqwa marang Allah. Ing ayat iki, Allah SWT ngandharake menawa kabeh kabungahan lan kanikmatan kang ana ing suwarga iku dadi piwales saka Pangerane marang para hamba kang padha iman lan ngelakoni kabecikan. Piwales mau ora mung sethithik, nanging minangka peparing kang cukup lan nyukupi, ora ana kekurangan babar pisan.

Tembung "جَزَاءً مِّن رَّبِّكَ" nuduhake yen ganjaran iki minangka wujud kasetyane Allah marang janjine. Allah wis janji bakal menehi piwales marang wong-wong kang padha taqwa, lan janji iku mesthi ditepati. Dene tembung "عَطَاءً" nuduhake yen peparing iki sejatine dudu amarga amal kita wis cukup kanggo mbayar, nanging luwih saka iku minangka kanugrahan lan kamurahan saka Allah. Amal kita iku mung dadi sabab, dene kang nemtokake lan nyukupi iku kabeh saka kamurahan Allah.

Tembung "حِسَابًا" ing kene ateges peparing kang cukup, nyukupi, lan ora ana kurang sawiji apa-apa. Ana uga kang ngandharake yen peparing iki akeh banget nganti ora bisa dietung dening manungsa. Dadi, para ahli suwarga bakal nampa kabungahan kang sampurna, ora ana rasa kurang, ora ana rasa kuciwa, lan ora ana rasa wedi. Kabeh iku wujud katresnan lan kamurahan Allah marang para hamba-Nya kang padha setya.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Welas lan Maha Murah. Piwales kang diwenehake marang para hamba-Nya iku ora mung adil, nanging uga kebak kamurahan lan katresnan. Iki ndadekake kita tambah tresna lan percaya marang Allah.
• Janjine Allah mesthi ditepati. Yen Allah wis janji bakal menehi suwarga marang wong-wong kang padha iman lan taqwa, mesthi janji iku bakal kelakon. Mula, kita kudu sregep ngelakoni kabecikan lan ngedohi larangan-Nya.
• Amal kabecikan iku ora ana gunane tanpa kamurahan Allah. Sanajan kita wis ngelakoni akeh kabecikan, nanging kang nemtokake mlebu suwarga iku kabeh saka kamurahan Allah. Mula, aja padha sombong lan aja rumangsa paling apik, nanging tansah nyuwun pangapura lan kamurahan marang Allah.
• Suwarga iku peparing kang sampurna. Ora ana rasa kurang, ora ana rasa susah, lan ora ana rasa kuciwa ing suwarga. Iki ndadekake kita tambah kepengin lan sregep ngupaya supaya bisa mlebu ing suwarga.
• Dadi wong Islam iku kabegjan gedhe. Amarga kanthi Islam, kita ngerti marang ngendi dalan kang bener lan ngerti apa kang bakal kita tampa yen kita setya marang Allah. Iki ndadekake kita tambah syukur lan tambah tresna marang agama Islam lan Al-Qur'an.
• Al-Qur'an iku pituduh kang jelas. Ayat iki nuduhake marang kita yen Al-Qur'an iku kebak piwulang kang bisa nuntun kita menyang kabegjan donya lan akherat. Mula, ayo padha sregep maca, sinau, lan nglakoni isine Al-Qur'an.