سورت نبأ — آیت 6

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• مِهَادًا: فراش، غوړول شوې ځمکه، د ماشوم د ګهوارې په څېر آرامه ځای.

د آیت تفسیر:

ایا موږ ځمکه د خلکو لپاره د فراش په څېر غوړولې او آرامه نه ده کړې؟! دا هغه ځمکه ده چې د خوب، استوګنې، کښت او تګ راتګ لپاره مناسبه جوړه شوې ده. لکه څنګه چې یوه مور خپل ماشوم ته ګهواره نرۍ او آرامه کوي، همداسې الله تعالی ځمکه د انسانانو لپاره پراخه، نرمه او د استوګنې وړ وګرځوله، ترڅو پرې ژوند وکړي او له خپل رب د نعمتونو شکر وباسي. دا د الله تعالی د لوی قدرت یوه نښه ده چې انسان ته د فکر او پوهې بلنه ورکوي.

فايدې او سبقونه:

• دا آیت موږ ته د الله تعالی د لوی قدرت او پراخه رحمت یادونه کوي، چې ځمکه یې د انسانانو د آرام او ژوند لپاره غوړولې ده.
• انسان باید د دې نعمت په لیدو سره د الله تعالی شکر ادا کړي او له ځمکې څخه په سمه او ګټوره طریقه استفاده وکړي.
• دا آیت د آخرت د ژوند د امکان په اړه هم اشاره لري؛ ځکه هغه ذات چې ځمکه یې د انسانانو لپاره آرامه کړې، یقیناً د بیا ژوندي کولو توان هم لري.
• په دې آیت کې د ایمان پیاوړتیا او د الله تعالی په نعمتونو د فکر کولو ترغیب دی، چې انسان د نعمتونو په لیدو سره د خپل رب په یاد شي او د هغه اطاعت ته مخه کړي.