ซูเราะฮฺ อัน-นะบะอ์ — อายะฮฺ 6

คำสำคัญในโองการ:

• مِهَادًا (มิฮาดาน) หมายถึง พื้นแผ่นดินที่ถูกแผ่ให้ราบเรียบ เสมือนที่นอนหรือเปลที่ถูกเตรียมไว้ให้ทารกนอนอย่างสบาย

การตีความโองการ:

อัลลอฮ์ทรงถามด้วยคำถามเชิงยืนยันว่า "เรามิได้ทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบสำหรับพวกเจ้าดอกหรือ?" ซึ่งหมายถึงการที่พระองค์ทรงแผ่แผ่นดินให้กว้างใหญ่ไพศาล ราบเรียบ เหมาะแก่การอยู่อาศัย การเดินทาง การเพาะปลูก และการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ทั้งนี้เพื่อเป็นการชี้ให้เห็นถึงพระอานุภาพอันยิ่งใหญ่ของพระองค์ ที่ทรงเตรียมสรรพสิ่งบนโลกนี้ให้เหมาะสมกับการดำรงชีวิตของมนุษย์อย่างครบครัน

การกล่าวถึงแผ่นดินในที่นี้ยังเชื่อมโยงกับบริบทของวันฟื้นคืนชีพ กล่าวคือ หากพระองค์ทรงสามารถสร้างแผ่นดินให้เป็นที่พำนักอันสะดวกสบายสำหรับมนุษย์ในโลกนี้ได้ พระองค์ย่อมทรงสามารถที่จะให้มนุษย์ฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่เพื่อการตอบแทนในวันปรโลกได้อย่างแน่นอน

บทเรียนที่ได้รับจากโองการ:

1. การใคร่ครวญถึงธรรมชาติรอบตัวเรา เช่น แผ่นดินที่เราเหยียบยืนอยู่ทุกวัน คือหนทางหนึ่งที่จะนำเราไปสู่การรู้จักและศรัทธาในพระผู้สร้าง
2. ความสะดวกสบายที่เรามีในโลกนี้ล้วนเป็นความเมตตาจากอัลลอฮ์ มิใช่สิ่งที่จะได้มาโดยบังเอิญ ดังนั้นเราควรสำนึกในบุญคุณและใช้ชีวิตอย่างพอเพียง
3. การที่อัลลอฮ์ทรงเตรียมแผ่นดินให้เป็นที่นอนอันสุขสบายสำหรับเราในโลกนี้ ย่อมเป็นหลักฐานยืนยันว่าพระองค์จะทรงเตรียมที่พำนักอันดีงามในโลกหน้าให้แก่ผู้ศรัทธาเช่นกัน
4. โองการนี้ปลุกเร้าจิตใจให้มนุษย์ตระหนักถึงความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า และหันกลับมาพิจารณาตนเองว่าเราได้ใช้ชีวิตบนแผ่นดินนี้ตามที่พระองค์ทรงประสงค์หรือไม่