Ан-Назиат сүрәсе — Аять 46

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَرَوْنَهَا — алар аны (кыямәтне) күргән көнне.
• لَمْ يَلْبَثُوا — алар (дөньяда яки кабердә) тормадылар.
• عَشِيَّةً — бер көннең икенде вакытыннан кояш баеганчы булган өлеше.
• ضُحَاهَا — шул көннең иртәнге өлеше (кояш күтәрелгәннән төшкә кадәр).

Аять тәфсире:

Кыямәт көне килеп, кешеләр аны үз күзләре белән күргәч, аларга дөньядагы гомерләре бик кыска булып тоелыр. Алар үзләренең дөньяда яшәүләрен бер көннең икенде вакытыннан алып кояш баеганчыга кадәр яки шул ук көннең иртәнге бер өлеше генә яшәгән кебек хис итәрләр. Бу — кыямәтнең куркынычлыгы һәм авырлыгы шулкадәр зур булу сәбәпле, дөньядагы озын гомерләр дә аларга бик кыска булып күренер. Бу хәл кәферләргә һәм гөнаһлыларга карата аеруча ачык чагылыр, чөнки алар дөньяда үзләренә бирелгән вакытны файдасыз үткәргәннәр.

Аятьтән алынган файдалар:

• Дөньядагы гомер, никадәр озын булмасын, кыямәт көне каршында бик кыска бер мизгел генә икәнен аңлыйбыз. Бу безне вакытыбызны Аллаһыга гыйбадәт кылып һәм изге гамәлләр эшләп үткәрергә өнди.
• Кыямәт көненең куркынычлыгы шулкадәр зур ки, ул кешеләрнең дөньядагы барлык истәлекләрен һәм вакыт хисен югалта. Бу безнең күңелләребезне уятып, ул көнгә әзерләнергә өнди.
• Аллаһы Тәгаләнең рәхмәте киң — Ул безгә дөньяда тәүбә итеп, изге гамәлләр кылыр өчен вакыт биргән. Бу вакытны дөрес файдаланырга һәм ахирәт өчен хәзерлеклергә кирәклеген өйрәтә.