Nazi'ot surasi — Oyat 46

Kalimalarning ma’nolari:

• عَشِيَّةً: kunning oxiri, kechga yaqin vaqt.
• ضُحَاهَا: uning (o‘sha kunning) choshgohi, ertalabki vaqti.

Tafsir:

Qiyomat kunini ko‘rganlarida, gunohkorlar dunyoda yoki qabrlarda o‘tkazgan umrlarini juda qisqa his qiladilar. Qiyomatning dahshati va vahmati shu qadar ulug‘ki, ularga butun dunyo hayoti bir kechki payt yoki bir choshgoh vaqtidek tuyuladi. Ya’ni, ular o‘zlarini go‘yo dunyoda faqat bir kunning bir qismidagina turgandek hisoblaydilar. Bu hol ularning azob-uqubatlari va pushaymonliklarini yanada oshiradi, chunki ular o‘tgan umrlarining qadriga yetmaganliklarini anglab yetadilar.

Foydalar:

Ushbu oyatdan quyidagi saboqlarni olamiz:

1. Dunyo hayoti oxirgi va qisqadir. Uni abadiy hayotga tayyorgarlik ko‘rish uchun g‘animat bilish kerak.
2. Qiyomat kunining dahshatlari shunchalik kattaki, u insonning butun dunyo hayotini unutdirib yuboradi. Shuning uchun har bir inson o‘zini o‘sha kunga tayyorlashi lozim.
3. Inson o‘tgan umriga pushaymon bo‘lib qolmasligi uchun, har bir daqiqasini Allohga ibodat va yaxshi amallar bilan o‘tkazishi kerak.
4. Bu oyat mo‘minlarga tasalli beradi: dunyoning mashaqqatlari va sinovlari vaqtinchalikdir, haqiqiy hayot oxiratdagi hayotdir.