Surja En-Nazi'at — Ajet 46

Kuptimet e fjalëve:

• elbetsu: qëndruan, jetuan.
• ashijeh: pasdite, koha nga mesdita deri në perëndim të diellit.
• duhaha: paraditja e asaj dite, koha nga lindja e diellit deri në mesditë.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Allahu i Lartësuar na tregon për gjendjen e njerëzve në Ditën e Kijametit, kur ata do ta shohin atë me sytë e tyre. Atyre do t'u duket sikur në jetën e kësaj bote nuk kanë qëndruar fare, përveç një kohe shumë të shkurtër – ose një pasditeje të një dite, ose paradites së saj. Kjo ndodh për shkak të tmerrit dhe frikës së madhe të asaj Dite, e cila i bën njerëzit të harrojnë gjithë kohën e kaluar në dynja. Ata e ndjejnë jetën e tyre të tërë si një çast të shkurtër, sepse realiteti i madh i Kijametit i ka kapluar plotësisht dhe e kaluara u duket si ëndërr e largët.

Ky ajet vjen si vazhdim i përgjigjes për pyetjen e idhujtarëve të Mekës rreth kohës së ardhjes së Kijametit, duke u bërë të ditur se dituria për këtë është vetëm te Allahu, dhe se ata duhet të përgatiten për të, sepse ajo ditë do të vijë papritur dhe do të jetë aq e tmerrshme sa do t'u duket se jeta e tyre e tërë ka qenë vetëm një çast.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo botë është e shkurtër dhe e kufizuar, sado e gjatë t'i duket njeriu, në krahasim me botën tjetër ajo është vetëm një çast.
2. Tmerret e Ditës së Kijametit janë të mëdha dhe të papërshkrueshme, aq sa i bëjnë njerëzit të harrojnë gjithë jetën e kaluar.
3. Njeriu duhet ta shfrytëzojë kohën e tij në këtë botë për t'u përgatitur për atë Ditë të madhe, duke bërë vepra të mira dhe duke iu bindur Allahut.
4. Dituria për kohën e Kijametit është vetëm te Allahu, dhe detyra e njeriut është të besojë në të dhe të përgatitet për të, jo të pyesë për kohën e saj.
5. Ky ajet na mëson se jeta e vërtetë është jeta e botës tjetër, dhe se dynjaja është vetëm një vendkalim i shkurtër drejt asaj bote të përhershme.