Surat An-Nazi'at — Ayat 46

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• عَشِيَّةً : wayah sore, saka wektu dhuhur nganti surup srengenge.
• ضُحَاهَا : wayah esuk, saka srengenge mlethek nganti tengah awan.
• لَمْ يَلْبَثُوا : ora padha manggon utawa ora padha suwe ana ing kono.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake kahanane wong-wong kafir ing dina Qiyamat. Nalika iku wong-wong kafir padha nyekseni dina Qiyamat kanthi mripaté dhéwé, lan ngrasakake kabeh kadadeyan sing nggegirisi ing dina iku, dheweke banjur rumangsa kaya-kaya ora tau manggon ing donya iki kajaba mung sedhela banget. Ora luwih saka wayah sore utawa wayah esuk wae. Dadi, kabeh urip ing donya sing maune dirasa dawa banget, sawisé nyekseni Qiyamat, krasa mung sadhéla, kaya mung sepisan ngliwati wayah esuk nganti sore.

Wong-wong kafir mau biyèn padha takon marang Nabi Muhammad SAW kanthi ngece bab kapan tekane dina Qiyamat. Nanging kawruh bab iku mung ana ing astane Allah SWT. Tugase Nabi mung ngelingake marang sapa wae sing wedi marang dina iku. Dadi, ayat iki nuduhake sepira cendheke urip ing donya yen dibandhingake karo akhirat, lan sepira gedhene kaget lan getune wong-wong kafir nalika nyekseni dina Qiyamat.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe yen urip ing donya iki mung sedhela, mula aja nganti kita kesed utawa lalai kanggo ngibadah lan nyiapake bekal kanggo akhirat.
• Dina Qiyamat iku mesthi bakal teka, mula kita kudu tansah eling lan wedi marang Allah, sarta ora ngece utawa nyepelekake bab-bab agama.
• Kabeh kesenengan lan kasusahan ing donya iki ora ana ajine yen dibandhingake karo akhirat, mula kita kudu luwih ngutamakake urusan akhirat tinimbang urusan donya.
• Islam mulangake supaya kita tansah mikir bab akhirat lan ora mung mikir bab donya wae, supaya urip kita dadi luwih tentrem lan ora kesasar.
• Ayat iki uga nuduhake yen kabeh pitakonan bab kapan tekane Qiyamat iku mung ana ing kawruhe Allah, mula kita ora perlu ngoyak-oyak bab iku, nanging luwih becik nyiapake awake dhewe.