سوره انفال — آیه 27

معانی کلمات:

• تَخُونُوا: خیانت کنید، امانت را ضایع کنید.
• أَمَانَاتِكُمْ: امانتهایی که به شما سپرده شده است؛ اعم از حقوق خدا، حقوق مردم، و تکالیف شرعی.
• وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ: در حالی که میدانید و آگاهید (که این کار خیانت و گناه است).

تفسیر آیه:

ای کسانی که به خدا و رسولش ایمان آوردهاید و به شریعت او عمل میکنید! از خیانت به خدا و رسول او بپرهیزید؛ یعنی از ترک واجبات و انجام محرمات دوری کنید و در اجرای فرمانهای الهی کوتاهی ننمایید. همچنین به امانتهایی که خداوند به شما سپرده است—چه امانتهای دینی مانند قرآن، علم، و احکام شرعی، و چه امانتهای اجتماعی و مالی که بین مردم بر عهده دارید—خیانت نکنید. این خیانت شامل ضایع کردن حقوق دیگران، افشای اسرار، و کوتاهی در مسئولیتهایی است که به شما واگذار شده است. و شما در حالی این کار را انجام میدهید که میدانید خیانت، عملی زشت و ناپسند است و از آن آگاه هستید؛ پس با علم و عمد، مرتکب این گناه بزرگ نشوید.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان واقعی اقتضا میکند که انسان در تمام شئون زندگی، امانتدار باشد و به عهد و پیمان خود با خدا و خلق وفا کند.
• خیانت به خدا و رسول، ریشه در سستی ایمان و ضعف تقوا دارد؛ بنابراین مؤمن باید همواره مراقب اعمال خود باشد.
• امانتداری از صفات برجسته مؤمنان است و خیانت، نشانه نفاق و دوری از راه راست است.
• این آیه به ما میآموزد که مسئولیتهای اجتماعی و دینی، امانتهای الهی هستند و باید با دقت و اخلاص از آنها محافظت کنیم.
• آگاهی از زشتی گناه، حجت را بر انسان تمام میکند و عذرخواهی در برابر خداوند پذیرفته نیست؛ پس باید پیش از عمل، به عواقب آن بیندیشیم.