Surah Al-Anfal — Talata 35

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Mukā'an (مُكَاءً): pagsipol gamit ang bibig.
• Taṣdiyah (تَصْدِيَةً): pagpalakpak o pagpalo ng isang kamay sa isa pa.

Interpretasyon ng Talata:

Ang pagdarasal ng mga mapagsamba sa mga diyus-diyusan sa tabi ng Banal na Bahay (Kaaba) ay hindi naging anuman maliban sa pagsipol at pagpalakpak. Ito ang kanilang ginagawa sa paligid ng Bahay upang hadlangan ang mga tao mula sa pagdinig ng Qur'an at upang kutyain ang pagdarasal ng mga mananampalataya. Hindi ito isang tunay na pagsamba, kundi isang pangungutya at paglalaro lamang. Kaya't sinabi sa kanila: "Lasapin ninyo ang parusa ng pagpatay at pagkabihag sa Araw ng Badr, dahil sa inyong kawalang-paniniwala sa Allah at sa inyong pagtanggi sa Kanyang Sugo." Ang parusang ito ay bunga ng kanilang kawalang-paniniwala sa puso at ng kanilang mga gawaing puno ng pagmamalupit at pang-aapi.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pagsamba ay hindi natatamo sa pamamagitan ng mga makabagong gawain o mga kilos na salungat sa itinuro ng Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan), kundi sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos ng Allah at sa mga gawaing naaayon sa Kanyang kasiyahan.
2. Ang paghamak sa mga ritwal ng Islam at ang paggambala sa mga ito ay isang malaking kasalanan na nagdadala ng galit ng Allah at ng Kanyang parusa sa mundong ito at sa kabilang buhay.
3. Ang kawalang-paniniwala at pagmamatigas laban sa katotohanan ay may tiyak na kahihinatnan, at ang tagumpay ng katotohanan laban sa kasinungalingan ay isang pangako ng Allah na hindi kailanman nabibigo.
4. Ang pagkakaisa ng mga mananampalataya at ang kanilang pagtitiyaga sa harap ng mga pagsubok ay nagbubunga ng tagumpay at tulong mula sa Allah, tulad ng nangyari sa Araw ng Badr.