Surat 'Abasa — Ayat 19

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• نُطْفَةٍ (nuthfah): banyu sithik, yaiku mani utawa sperma.
• خَلَقَهُ (khalaqahu): nitahake dheweke (manungsa).
• فَقَدَّرَهُ (fa qaddarahu): banjur nemtokake ukuran lan tahapan-tahapane.

2) Tegesing ayat:

Manungsa iku dititahake dening Allah saka banyu sithik banget, yaiku mani. Saka asal kang ringkih lan sepele iku, Allah banjur nemtokake wujude, ukurane, lan tahapan-tahapane kanthi urut lan sampurna: wiwit saka nuthfah (mani), banjur dadi 'alaqah (getih kenthel), banjur dadi mudhghah (daging cilik), lan sateruse nganti dadi manungsa kang sampurna. Kabeh iku ora kedadeyan dhewe, nanging ana kang ngatur lan nemtokake, yaiku Allah SWT.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake manungsa supaya ora sombong, amarga asale mung saka banyu sithik kang ora ana ajine. Yen ngono, ora ana alesan kanggo manungsa gumunggung lan nglalekake Allah.
• Kekuwatan lan kaluhuran Allah katon cetha saka carane nitahake manungsa kanthi tahapan kang teratur lan sampurna. Iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Ngatur.
• Ayat iki ngajak manungsa mikir lan ngrenungake asal-usule, supaya tambah eling marang kebesaran Allah lan tambah taqwa.
• Kanthi ngerteni yen awake dhewe dititahake saka barang kang ringkih, manungsa mesthine luwih andhap asor, luwih gampang nampa kebenaran, lan luwih gelem nindakake kabecikan.
• Islam mulangake yen saben tahapan urip manungsa iku ana ing pangaturan Allah, mula ora perlu kuwatir lan putus asa, nanging kudu tawakal lan percaya marang Allah.
• Ayat iki uga dadi pangeling supaya manungsa ora nglalekake tujuan uripe, yaiku nyembah marang Allah lan nindakake kabecikan, amarga kabeh bakal dipertanggungjawabake ing akherat.